حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَرَى طِنْفِسَةً لِعَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ تُطْرَحُ إِلَى جِدَارِ الْمَسْجِدِ الْغَرْبِيِّ فَإِذَا غَشِيَ الطِّنْفِسَةَ كُلَّهَا ظِلُّ الْجِدَارِ خَرَجَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَصَلَّى الْجُمُعَةَ - قَالَ مَالِكٌ وَالِدُ أَبِي سُهَيْلٍ - ثُمَّ نَرْجِعُ بَعْدَ صَلاَةِ الْجُمُعَةِ فَنَقِيلُ قَائِلَةَ الضَّحَاءِ .
Abu Suhayl ibn Molikning otasidan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Men juma kuni Aqil ibn Abu Tolibning gilamini masjidning gʻarbiy devoriga tomon toʻshalgan holda koʻrardim. Devorning soyasi butun gilamni qoplaganda, Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu) chiqib, jumani oʻqirdi». Molik — Abu Suhaylning otasi — dedi: «Soʻng biz juma namozidan keyin qaytib, peshin uyqusini olardik».Абу Суҳайл ибн Моликнинг отасидан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Мен жума куни Ақил ибн Абу Толибнинг гиламини масжиднинг ғарбий деворига томон тўшалган ҳолда кўрардим. Деворнинг сояси бутун гиламни қоплаганда, Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу) чиқиб, жумани ўқирди». Молик — Абу Суҳайлнинг отаси — деди: «Сўнг биз жума намозидан кейин қайтиб, пешин уйқусини олардик».