وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً} فِي الدُّعَاءِ . قَالَ يَحْيَى وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنِ الدُّعَاءِ فِي الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِالدُّعَاءِ فِيهَا .
Hishom ibn Urva otasidan rivoyat qilishicha, u shunday dedi: «Bu oyat: {Namozingda (qiroatni) baland ovoz bilan ham oʻqima, uni pasaytirib ham yuborma, balki shu ikkisi orasidagi yoʻlni izla} (Isro, 110) — duo haqida nozil boʻlgan». Yahyo aytdi: Molikdan farz namozida duo qilish haqida soʻralganda, u: «Unda duo qilishda zarar yoʻq», dedi.Ҳишом ибн Урва отасидан ривоят қилишича, у шундай деди: «Бу оят: {Намозингда (қироатни) баланд овоз билан ҳам ўқима, уни пасайтириб ҳам юборма, балки шу иккиси орасидаги йўлни изла} (Исро, 110) — дуо ҳақида нозил бўлган». Яҳё айтди: Моликдан фарз намозида дуо қилиш ҳақида сўралганда, у: «Унда дуо қилишда зарар йўқ», деди.