حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَخِيهِ، خَالِدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، أَفْطَرَ ذَاتَ يَوْمٍ فِي رَمَضَانَ فِي يَوْمٍ ذِي غَيْمٍ وَرَأَى أَنَّهُ قَدْ أَمْسَى وَغَابَتِ الشَّمْسُ . فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ طَلَعَتِ الشَّمْسُ . فَقَالَ عُمَرُ الْخَطْبُ يَسِيرٌ وَقَدِ اجْتَهَدْنَا . قَالَ مَالِكٌ يُرِيدُ بِقَوْلِهِ الْخَطْبُ يَسِيرٌ الْقَضَاءَ فِيمَا نُرَى - وَاللَّهُ أَعْلَمُ - وَخِفَّةَ مَؤُونَتِهِ وَيَسَارَتِهِ يَقُولُ نَصُومُ يَوْمًا مَكَانَهُ .
Zayd ibn Aslam — akasi Xolid ibn Aslamdan rivoyat qilishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) bir kuni Ramazonda bulutli kunda kech kirib, quyosh botdi deb oʻylab, iftor qildi. Soʻng uning oldiga bir kishi kelib: «Ey amir al-muʼminin, quyosh chiqib qoldi!», dedi. Umar: «Ish yengil, biz ijtihod qilgan edik», dedi. Molik aytdi: «Uning ‹ish yengil› degan soʻzi bilan — bizningcha, Alloh yaxshi biluvchi — qazoni, uning yukining yengilligi va osonligini nazarda tutdi. U: ‹Uning oʻrniga bir kun roʻza tutamiz›, demoqchi edi».Зайд ибн Аслам — акаси Холид ибн Асламдан ривоят қилишича, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) бир куни Рамазонда булутли кунда кеч кириб, қуёш ботди деб ўйлаб, ифтор қилди. Сўнг унинг олдига бир киши келиб: «Эй амир ал-муъминин, қуёш чиқиб қолди!», деди. Умар: «Иш енгил, биз ижтиҳод қилган эдик», деди. Молик айтди: «Унинг ‹иш енгил› деган сўзи билан — бизнингча, Аллоҳ яхши билувчи — қазони, унинг юкининг енгиллиги ва осонлигини назарда тутди. У: ‹Унинг ўрнига бир кун рўза тутамиз›, демоқчи эди».