Molikka yetib kelishicha, Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) shu qadar keksayib qoldiki, roʻza tutishga qodir boʻlmay qoldi, shunda u fidya toʻlar edi. Molik aytdi: «Men buni vojib deb bilmayman, ammo menga eng maʼqul boʻlgani — kishi (roʻzaga) kuchi yetganda uni tutishidir. Kim fidya toʻlasa, har bir kun evaziga Nabiy ﷺ ning muddi bilan bir mudd (taom) yedirsin».Моликка етиб келишича, Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) шу қадар кексайиб қолдики, рўза тутишга қодир бўлмай қолди, шунда у фидя тўлар эди. Молик айтди: «Мен буни вожиб деб билмайман, аммо менга энг маъқул бўлгани — киши (рўзага) кучи етганда уни тутишидир. Ким фидя тўласа, ҳар бир кун эвазига Набий ﷺ нинг мудди билан бир мудд (таом) едирсин».