وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّ مَحْمُودَ بْنَ لَبِيدٍ الأَنْصَارِيَّ، سَأَلَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ عَنِ الرَّجُلِ، يُصِيبُ أَهْلَهُ ثُمَّ يُكْسِلُ وَلاَ يُنْزِلُ فَقَالَ زَيْدٌ يَغْتَسِلُ . فَقَالَ لَهُ مَحْمُودٌ إِنَّ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ كَانَ لاَ يَرَى الْغُسْلَ . فَقَالَ لَهُ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ إِنَّ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ نَزَعَ عَنْ ذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ .
Abdulloh ibn Kaʼb (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Mahmud ibn Labid al-Ansoriy Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan xotiniga yaqinlashib, soʻng (harakatdan) toʻxtagan-u, maniy chiqmagan erkak haqida soʻradi. Zayd: «U gʻusl qiladi», dedi. Mahmud unga: «Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) gʻuslni (lozim) deb bilmas edi-ku», dedi. Zayd ibn Sobit unga: «Ubay ibn Kaʼb oʻlimidan oldin bu (fikri)dan qaytgan edi», dedi.Абдуллоҳ ибн Каъб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Маҳмуд ибн Лабид ал-Ансорий Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан хотинига яқинлашиб, сўнг (ҳаракатдан) тўхтаган-у, маний чиқмаган эркак ҳақида сўради. Зайд: «У ғусл қилади», деди. Маҳмуд унга: «Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) ғуслни (лозим) деб билмас эди-ку», деди. Зайд ибн Собит унга: «Убай ибн Каъб ўлимидан олдин бу (фикри)дан қайтган эди», деди.