وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً مُتَجَرِّدًا بِالْعِرَاقِ فَسَأَلَ النَّاسَ عَنْهُ فَقَالُوا إِنَّهُ أَمَرَ بِهَدْيِهِ أَنْ يُقَلَّدَ فَلِذَلِكَ تَجَرَّدَ . قَالَ رَبِيعَةُ فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ فَذَكَرْتُ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ بِدْعَةٌ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ . وَسُئِلَ مَالِكٌ عَمَّنْ خَرَجَ بِهَدْىٍ لِنَفْسِهِ فَأَشْعَرَهُ وَقَلَّدَهُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ وَلَمْ يُحْرِمْ هُوَ حَتَّى جَاءَ الْجُحْفَةَ قَالَ لاَ أُحِبُّ ذَلِكَ وَلَمْ يُصِبْ مَنْ فَعَلَهُ وَلاَ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يُقَلِّدَ الْهَدْىَ وَلاَ يُشْعِرَهُ إِلاَّ عِنْدَ الإِهْلاَلِ إِلاَّ رَجُلٌ لاَ يُرِيدُ الْحَجَّ فَيَبْعَثُ بِهِ وَيُقِيمُ فِي أَهْلِهِ . وَسُئِلَ مَالِكٌ هَلْ يَخْرُجُ بِالْهَدْىِ غَيْرُ مُحْرِمٍ فَقَالَ نَعَمْ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ . وَسُئِلَ أَيْضًا عَمَّا اخْتَلَفَ فِيهِ النَّاسُ مِنَ الإِحْرَامِ لِتَقْلِيدِ الْهَدْىِ مِمَّنْ لاَ يُرِيدُ الْحَجَّ وَلاَ الْعُمْرَةَ فَقَالَ الأَمْرُ عِنْدَنَا الَّذِي نَأْخُذُ بِهِ فِي ذَلِكَ قَوْلُ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ بِهَدْيِهِ ثُمَّ أَقَامَ فَلَمْ يَحْرُمْ عَلَيْهِ شَىْءٌ مِمَّا أَحَلَّهُ اللَّهُ لَهُ حَتَّى نُحِرَ هَدْيُهُ .
Yahyo ibn Saʼid Muhammad ibn Ibrohim ibn al-Horis at-Taymiydan, u Rabiʼa ibn Abdulloh ibn al-Hudayrdan rivoyat qilishicha, u Iroqda ihrom (uchun) yalangʻochlangan bir kishini koʻrib, odamlardan uning haqida soʻradi. Ular: «U hadiyisini boʻyinbogʻ taqishga buyurgan, shuning uchun yalangʻochlangan», dedilar. Rabiʼa aytdi: «Soʻng men Abdulloh ibn az-Zubayr (roziyallohu anhumo)ni uchratib, buni unga aytdim. U: ‹Kaʼbaning Robbiga qasamki, (bu) bidʼatdir!›, dedi». Molikdan oʻzining hadiyi bilan (yoʻlga) chiqib, uni Zul-Hulayfada ishʼor qilib (belgilab) va boʻyinbogʻ taqib, ammo Juhfaga yetguncha ihrom bogʻlamagan kishi haqida soʻralganda, u: «Buni yoqtirmayman; buni qilgan kishi toʻgʻri qilmabdi. Hadiyga boʻyinbogʻ taqish ham, uni ishʼor qilish ham faqat ihromga kirish chogʻida boʻlishi kerak — magar hajni istamay, hadiyini joʻnatib, oʻzi ahli orasida qoladigan kishi bundan mustasno», dedi. Molikdan: «Ihromsiz kishi hadiy bilan (yoʻlga) chiqsa boʻladimi?» deb soʻralganda, u: «Ha, bunda zarar yoʻq», dedi. Yana undan haj ham, umra ham istamagan kishining hadiyga boʻyinbogʻ taqishi uchun ihrom bogʻlashi xususida odamlar ixtilof qilgan masala soʻralganda, u: «Bu haqda biz amal qiladigan narsa — moʻminlarning onasi Oisha (roziyallohu anho)ning soʻzidir: ‹Rasululloh ﷺ hadiyini joʻnatib, soʻng (uyda) qoldilar; hadiyi soʻyilguncha Alloh u zotga halol qilgan hech narsa u zotga harom boʻlmadi›», dedi.Яҳё ибн Саъид Муҳаммад ибн Иброҳим ибн ал-Ҳорис ат-Таймийдан, у Рабиъа ибн Абдуллоҳ ибн ал-Ҳудайрдан ривоят қилишича, у Ироқда иҳром (учун) яланғочланган бир кишини кўриб, одамлардан унинг ҳақида сўради. Улар: «У ҳадийисини бўйинбоғ тақишга буюрган, шунинг учун яланғочланган», дедилар. Рабиъа айтди: «Сўнг мен Абдуллоҳ ибн аз-Зубайр (розияллоҳу анҳумо)ни учратиб, буни унга айтдим. У: ‹Каъбанинг Роббига қасамки, (бу) бидъатдир!›, деди». Моликдан ўзининг ҳадийи билан (йўлга) чиқиб, уни Зул-Ҳулайфада ишъор қилиб (белгилаб) ва бўйинбоғ тақиб, аммо Жуҳфага етгунча иҳром боғламаган киши ҳақида сўралганда, у: «Буни ёқтирмайман; буни қилган киши тўғри қилмабди. Ҳадийга бўйинбоғ тақиш ҳам, уни ишъор қилиш ҳам фақат иҳромга кириш чоғида бўлиши керак — магар ҳажни истамай, ҳадийини жўнатиб, ўзи аҳли орасида қоладиган киши бундан мустасно», деди. Моликдан: «Иҳромсиз киши ҳадий билан (йўлга) чиқса бўладими?» деб сўралганда, у: «Ҳа, бунда зарар йўқ», деди. Яна ундан ҳаж ҳам, умра ҳам истамаган кишининг ҳадийга бўйинбоғ тақиши учун иҳром боғлаши хусусида одамлар ихтилоф қилган масала сўралганда, у: «Бу ҳақда биз амал қиладиган нарса — мўминларнинг онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг сўзидир: ‹Расулуллоҳ ﷺ ҳадийини жўнатиб, сўнг (уйда) қолдилар; ҳадийи сўйилгунча Аллоҳ у зотга ҳалол қилган ҳеч нарса у зотга ҳаром бўлмади›», деди.