Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) fitna paytida Makkaga umra qilish uchun chiqarkan: «Agar Baytdan toʻsilsam, Rasululloh ﷺ bilan birga qilganimizdek qilamiz», dedi va umraga niyat qilib ehromga kirdi — chunki Rasululloh ﷺ Hudaybiya yili umraga niyat qilib ehromga kirgan edilar. Soʻng Abdulloh oʻz ishini oʻylab koʻrib: «Bularning (haj bilan umraning) ishi bittadan boshqa emas», dedi. Keyin sheriklariga oʻgirilib: «Bularning ishi bittadan boshqa emas. Sizlarni guvoh qilamanki, men umra bilan birga hajni ham oʻzimga vojib qildim», dedi. Soʻng yoʻlida davom etib, Baytga keldi va bir marta tavof qildi, buni oʻziga kifoya deb bildi va hadya (qurbonlik) qildi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) фитна пайтида Маккага умра қилиш учун чиқаркан: «Агар Байтдан тўсилсам, Расулуллоҳ ﷺ билан бирга қилганимиздек қиламиз», деди ва умрага ният қилиб эҳромга кирди — чунки Расулуллоҳ ﷺ Ҳудайбия йили умрага ният қилиб эҳромга кирган эдилар. Сўнг Абдуллоҳ ўз ишини ўйлаб кўриб: «Буларнинг (ҳаж билан умранинг) иши биттадан бошқа эмас», деди. Кейин шерикларига ўгирилиб: «Буларнинг иши биттадан бошқа эмас. Сизларни гувоҳ қиламанки, мен умра билан бирга ҳажни ҳам ўзимга вожиб қилдим», деди. Сўнг йўлида давом этиб, Байтга келди ва бир марта тавоф қилди, буни ўзига кифоя деб билди ва ҳадя (қурбонлик) қилди.