وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ كَانَ قَدِيمًا أَنَّهُ قَالَ خَرَجْتُ إِلَى مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِبَعْضِ الطَّرِيقِ كُسِرَتْ فَخِذِي فَأَرْسَلْتُ إِلَى مَكَّةَ وَبِهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَالنَّاسُ فَلَمْ يُرَخِّصْ لِي أَحَدٌ أَنْ أَحِلَّ فَأَقَمْتُ عَلَى ذَلِكَ الْمَاءِ سَبْعَةَ أَشْهُرٍ حَتَّى أَحْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ .
Ayyub ibn Abu Tamima as-Saxtiyoniy (rahimahulloh) Basra ahlidan boʻlgan, oʻsha zamonlarda yashagan bir keksa kishidan rivoyat qildi. U shunday dedi: «Men Makkaga yoʻlga chiqdim. Yoʻlning bir joyiga yetganimda songim sindi. Shunda Makkaga xabar yubordim — u yerda Abdulloh ibn Abbos, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhum) va boshqa odamlar bor edi. Ammo hech kim menga ehromdan chiqishga ruxsat bermadi. Shu suv (manbai) yonida yetti oy turdim, toki umra bilan ehromdan halol boʻldim».Айюб ибн Абу Тамима ас-Сахтиёний (раҳимаҳуллоҳ) Басра аҳлидан бўлган, ўша замонларда яшаган бир кекса кишидан ривоят қилди. У шундай деди: «Мен Маккага йўлга чиқдим. Йўлнинг бир жойига етганимда сонгим синди. Шунда Маккага хабар юбордим — у ерда Абдуллоҳ ибн Аббос, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳум) ва бошқа одамлар бор эди. Аммо ҳеч ким менга эҳромдан чиқишга рухсат бермади. Шу сув (манбаи) ёнида етти ой турдим, токи умра билан эҳромдан ҳалол бўлдим».