حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أَبَا الْبَدَّاحِ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْخَصَ لِرِعَاءِ الإِبِلِ فِي الْبَيْتُوتَةِ خَارِجِينَ عَنْ مِنًى يَرْمُونَ يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ يَرْمُونَ الْغَدَ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ لِيَوْمَيْنِ ثُمَّ يَرْمُونَ يَوْمَ النَّفْرِ .
Osim ibn Adiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tuya choʻponlariga Minodan tashqarida tunashga ruxsat berdilar; ular qurbon kuni toshboʻron qiladilar, soʻng ertangi va undan keyingi kun — ikki kun uchun toshboʻron qiladilar, keyin (Minodan) ketish kuni toshboʻron qiladilar.Осим ибн Адий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ туя чўпонларига Минодан ташқарида тунашга рухсат бердилар; улар қурбон куни тошбўрон қиладилар, сўнг эртанги ва ундан кейинги кун — икки кун учун тошбўрон қиладилар, кейин (Минодан) кетиш куни тошбўрон қиладилар.