Yahyo ibn Said (rahimahulloh) Ato ibn Abu Raboh (rahimahulloh)dan eshitib rivoyat qildi: Choʻponlarga kechasi toshboʻron qilishga ruxsat berilgan edi. U (Ato) buni «avvalgi zamonda (shunday boʻlgan)», deb aytardi. Molik aytdi: «Rasululloh ﷺ tuya choʻponlariga jamralarni toshboʻron qilishni kechiktirishga ruxsat bergan hadisning izohi — bizning fikrimizcha, Alloh yaxshiroq biluvchi — shuki, ular qurbon kuni toshboʻron qiladilar; qurbon kunidan keyingi kun oʻtganda esa ertasiga toshboʻron qiladilar. Bu — birinchi nafr (ketish) kuni boʻlib, ular oʻtib ketgan kun uchun toshboʻron qiladilar, soʻng oʻsha kunlari uchun toshboʻron qiladilar. Chunki hech kim biror narsani oʻzi ustiga vojib boʻlmaguncha qazo qilmaydi; vojib boʻlib, (vaqti) oʻtgach, qazosi shundan keyin boʻladi. Agar ularga (Minodan) ketish (maʼqul) koʻrinsa, ishlarini bitirgan boʻladilar; agar ertangacha qolsalar, odamlar bilan birga oxirgi nafr kunida toshboʻron qilib, soʻng joʻnab ketadilar».Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ) Ато ибн Абу Рабоҳ (раҳимаҳуллоҳ)дан эшитиб ривоят қилди: Чўпонларга кечаси тошбўрон қилишга рухсат берилган эди. У (Ато) буни «аввалги замонда (шундай бўлган)», деб айтарди. Молик айтди: «Расулуллоҳ ﷺ туя чўпонларига жамраларни тошбўрон қилишни кечиктиришга рухсат берган ҳадиснинг изоҳи — бизнинг фикримизча, Аллоҳ яхшироқ билувчи — шуки, улар қурбон куни тошбўрон қиладилар; қурбон кунидан кейинги кун ўтганда эса эртасига тошбўрон қиладилар. Бу — биринчи нафр (кетиш) куни бўлиб, улар ўтиб кетган кун учун тошбўрон қиладилар, сўнг ўша кунлари учун тошбўрон қиладилар. Чунки ҳеч ким бирор нарсани ўзи устига вожиб бўлмагунча қазо қилмайди; вожиб бўлиб, (вақти) ўтгач, қазоси шундан кейин бўлади. Агар уларга (Минодан) кетиш (маъқул) кўринса, ишларини битирган бўладилар; агар эртангача қолсалар, одамлар билан бирга охирги нафр кунида тошбўрон қилиб, сўнг жўнаб кетадилар».