وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ أَبَا نَهْشَلِ بْنَ الأَسْوَدِ، قَالَ لِلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ إِنِّي رَأَيْتُ جَارِيَةً لِي مُنْكَشِفًا عَنْهَا وَهِيَ فِي الْقَمَرِ فَجَلَسْتُ مِنْهَا مَجْلِسَ الرَّجُلِ مِنِ امْرَأَتِهِ فَقَالَتْ إِنِّي حَائِضٌ فَقُمْتُ فَلَمْ أَقْرَبْهَا بَعْدُ أَفَأَهَبُهَا لاِبْنِي يَطَؤُهَا فَنَهَاهُ الْقَاسِمُ عَنْ ذَلِكَ .
Yahyo ibn Saʼid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abu Nahshal ibn al-Asvad al-Qosim ibn Muhammadga: «Men choʻrimni oydin kechada usti ochilgan holda koʻrib qoldim va undan erkak ayolidan oʻrin olganidek oʻrin oldim. U: ‹Men hayzdaman›, dedi. Shunda men turib ketdim va shundan keyin unga yaqinlashmadim. Uni oʻgʻlimga — u bilan yaqinlik qilishi uchun — hadya qilsam boʻladimi?» dedi. Al-Qosim uni bundan qaytardi.Яҳё ибн Саъид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абу Наҳшал ибн ал-Асвад ал-Қосим ибн Муҳаммадга: «Мен чўримни ойдин кечада усти очилган ҳолда кўриб қолдим ва ундан эркак аёлидан ўрин олганидек ўрин олдим. У: ‹Мен ҳайздаман›, деди. Шунда мен туриб кетдим ва шундан кейин унга яқинлашмадим. Уни ўғлимга — у билан яқинлик қилиши учун — ҳадя қилсам бўладими?» деди. Ал-Қосим уни бундан қайтарди.