وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْمَكِّيِّ، عَنْ رَجُلٍ، يُقَالُ لَهُ ذَفِيفٌ أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَنِ الْعَزْلِ فَدَعَا جَارِيَةً لَهُ فَقَالَ أَخْبِرِيهِمْ . فَكَأَنَّهَا اسْتَحْيَتْ . فَقَالَ هُوَ ذَلِكَ أَمَّا أَنَا فَأَفْعَلُهُ . يَعْنِي أَنَّهُ يَعْزِلُ . قَالَ مَالِكٌ لاَ يَعْزِلُ الرَّجُلُ عَنِ الْمَرْأَةِ الْحُرَّةِ إِلاَّ بِإِذْنِهَا وَلاَ بَأْسَ أَنْ يَعْزِلَ عَنْ أَمَتِهِ بِغَيْرِ إِذْنِهَا وَمَنْ كَانَتْ تَحْتَهُ أَمَةُ قَوْمٍ فَلاَ يَعْزِلُ إِلاَّ بِإِذْنِهِمْ .
Humayd ibn Qays al-Makkiy (rahimahulloh) Zafif degan bir kishidan rivoyat qiladiki, u shunday dedi: Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan azl haqida soʻralganda, u oʻzining bir choʻrisini chaqirib: «Ularga aytib ber», dedi. Choʻri esa uyalganday boʻldi. Shunda u: «Ish shundaydir, menga kelsak, men buni qilaman», dedi — yaʼni u azl qilishini nazarda tutdi. Molik aytdi: «Kishi hur ayoldan uning iznisiz azl qilmaydi. Oʻz choʻrisidan uning iznisiz azl qilishida zarar yoʻq. Kimning nikohida boshqa qavmning choʻrisi boʻlsa, ularning iznisiz azl qilmaydi».Ҳумайд ибн Қайс ал-Маккий (раҳимаҳуллоҳ) Зафиф деган бир кишидан ривоят қиладики, у шундай деди: Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан азл ҳақида сўралганда, у ўзининг бир чўрисини чақириб: «Уларга айтиб бер», деди. Чўри эса уялгандай бўлди. Шунда у: «Иш шундайдир, менга келсак, мен буни қиламан», деди — яъни у азл қилишини назарда тутди. Молик айтди: «Киши ҳур аёлдан унинг изнисиз азл қилмайди. Ўз чўрисидан унинг изнисиз азл қилишида зарар йўқ. Кимнинг никоҳида бошқа қавмнинг чўриси бўлса, уларнинг изнисиз азл қилмайди».