Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ namozni boshlaganlarida qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardilar, rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida ham xuddi shunday koʻtarib: «Samiʼallohu liman hamidah, Rabbano va laka-l-hamd» (Alloh Oʻziga hamd aytganning hamdini eshitdi; ey Robbimiz, hamd Sengagina xosdir), dedilar. Sajdada esa buni qilmasdilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ намозни бошлаганларида қўлларини елкалари баробаригача кўтарардилар, рукуъдан бошларини кўтарганларида ҳам худди шундай кўтариб: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ, Раббано ва лака-л-ҳамд» (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганнинг ҳамдини эшитди; эй Роббимиз, ҳамд Сенгагина хосдир), дедилар. Саждада эса буни қилмасдилар.