وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يُكَبِّرُ فِي الصَّلاَةِ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ . وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا دُونَ ذَلِكَ .
Solim ibn Abdulloh (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) namozda har egilganda va koʻtarilganda takbir aytardi. Yahyo Molikdan, u Nofeʼdan rivoyat qilishicha, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) namozni boshlaganda qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardi, rukuʼdan boshini koʻtarganda esa ulardan pastroq koʻtarardi.Солим ибн Абдуллоҳ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) намозда ҳар эгилганда ва кўтарилганда такбир айтарди. Яҳё Моликдан, у Нофеъдан ривоят қилишича, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) намозни бошлаганда қўлларини елкалари баробаригача кўтарарди, рукуъдан бошини кўтарганда эса улардан пастроқ кўтарарди.