وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلاً، أَرَادَ أَنْ يَبْتَاعَ طَعَامًا مِنْ رَجُلٍ إِلَى أَجَلٍ فَذَهَبَ بِهِ الرَّجُلُ الَّذِي يُرِيدُ أَنْ يَبِيعَهُ الطَّعَامَ إِلَى السُّوقِ فَجَعَلَ يُرِيهِ الصُّبَرَ وَيَقُولُ لَهُ مِنْ أَيِّهَا تُحِبُّ أَنْ أَبْتَاعَ لَكَ فَقَالَ الْمُبْتَاعُ أَتَبِيعُنِي مَا لَيْسَ عِنْدَكَ فَأَتَيَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَذَكَرَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لِلْمُبْتَاعِ لاَ تَبْتَعْ مِنْهُ مَا لَيْسَ عِنْدَهُ . وَقَالَ لِلْبَائِعِ لاَ تَبِعْ مَا لَيْسَ عِنْدَكَ .
Molikka yetib kelishicha, bir kishi boshqa bir kishidan muddatga (nasiyaga) taom sotib olmoqchi boʻldi. Taomni sotmoqchi boʻlgan kishi uni bozorga olib bordi va unga uyumlarni koʻrsatib: «Qaysi biridan senga sotib berishimni istaysan?» dedi. Xaridor: «Sen menga oʻzingda yoʻq narsani sotyapsanmi?» dedi. Shunda ikkovi Abdulloh ibn Umarning oldiga kelib, buni unga aytishdi. Abdulloh ibn Umar xaridorga: «Undan oʻzida yoʻq narsani sotib olma», dedi. Sotuvchiga esa: «Oʻzingda yoʻq narsani sotma», dedi.Моликка етиб келишича, бир киши бошқа бир кишидан муддатга (насияга) таом сотиб олмоқчи бўлди. Таомни сотмоқчи бўлган киши уни бозорга олиб борди ва унга уюмларни кўрсатиб: «Қайси биридан сенга сотиб беришимни истайсан?» деди. Харидор: «Сен менга ўзингда йўқ нарсани сотяпсанми?» деди. Шунда иккови Абдуллоҳ ибн Умарнинг олдига келиб, буни унга айтишди. Абдуллоҳ ибн Умар харидорга: «Ундан ўзида йўқ нарсани сотиб олма», деди. Сотувчига эса: «Ўзингда йўқ нарсани сотма», деди.