Molik aytdi: «Mato sotgan kishi baʼzi kiyimlarni belgilariga koʻra (savdodan) istisno qilib, oʻzi uchun belgilanganlarini oʻshalardan tanlab olishni shart qilsa, bunda zarar yoʻq. Agar istisno qilayotganda ulardan tanlab olishni shart qilmagan boʻlsa, mening fikrimcha, u sotilgan matolar soniga sherik boʻladi. Chunki ikki kiyim belgisida bir xil boʻlib, narxida katta farq qilishi mumkin». Molik aytdi: «Bizning nazdimizda qoida shuki, taom va boshqa narsalarda sherikchilik (shirka), (molni tan narxida oʻtkazib) vakillikka topshirish (tavliya) va savdoni bekor qilish (iqola) — mol qoʻlga olingan boʻladimi, yoʻqmi — savdo naqd bilan boʻlib, unda foyda, zarar yoki narxni kechiktirish boʻlmasa, zarar yoʻq. Agar bu muomalalarning biriga ikki tarafning biridan foyda, zarar yoki narxni kechiktirish kirsa, u savdoga aylanadi — savdoni halol qiladigan narsa uni halol qiladi, savdoni harom qiladigan narsa uni harom qiladi; va bu (endi) shirka, tavliya yoki iqola emas». Molik mato yoki qullar sotib olgan, savdo tugallangan, soʻng bir kishi undan sherik boʻlishni soʻrab, u rozi boʻlgan, yangi sherik butun bahoni sotuvchiga toʻlagan, keyin molga uni (ikkovining) qoʻlidan chiqaradigan biror narsa yuz bergan holat haqida (shunday) dedi: «Yangi sherik bahoni dastlabki sherikdan oladi, dastlabki sherik esa butun bahoni sotuvchidan talab qiladi — magar dastlabki sherik savdo paytida, sotuvchi bilan muomala tugallanishidan avval, yangi sherikka sotuvchi unga (mol uchun) javobgar ekanini shart qilib qoʻygan boʻlsa (bu boshqa). Agar muomala tugab, sotuvchi ketib boʻlgan boʻlsa, dastlabki sherikning sharti botildir va javobgarlik uning zimmasidadir». Molik bir kishidan, ular oʻrtasida boʻlishish uchun biror mol sotib olishni soʻragan, oʻzi uchun ham (sotuvchiga) toʻlab berishini istagan va oʻsha molni u kishi uchun sotib beradigan boʻlgan kishi haqida (shunday) dedi: «Bu durust emas. U: ‹Men uchun toʻlab ber, men uni sen uchun sotaman›, deganida, bu — u uchun sotib berishi evaziga bergan qarzga aylanadi; agar oʻsha mol nobud boʻlsa yoki (qoʻldan) chiqib ketsa, bahoni toʻlagan kishi sherigidan oʻzi uning oʻrniga qoʻshgan mablagʻni talab qiladi. Bu — foyda keltiradigan qarz turkumidandir». Molik aytdi: «Agar kishi mol sotib olib, u oʻziga (toʻla) qaror topgan boʻlsa, soʻng boshqa kishi unga: ‹Bu molning yarmini men bilan boʻlish, men ularning barchasini sen uchun sotaman›, desa, bu haloldir, unda zarar yoʻq. Buning izohi shuki, bu — yangi savdodir: u molning yarmini, uning barchasini sotishi sharti bilan unga sotmoqda». Abu Bakr ibn Abdurrahmon ibn al-Horis ibn Hishom (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir kishi mol sotsa-yu, uni sotib olgan (xaridor) sinib (muflis boʻlib) qolsa, sotuvchi esa bahosidan hech narsa olmagan boʻlsa, keyin u (molini) aynan oʻsha holida topsa — u molga (boshqalardan) haqliroqdir. Agar uni sotib olgan kishi vafot etsa, mol egasi unda boshqa qarz beruvchilar bilan barobardir (teng huquqli)», dedilar.Молик айтди: «Мато сотган киши баъзи кийимларни белгиларига кўра (савдодан) истисно қилиб, ўзи учун белгиланганларини ўшалардан танлаб олишни шарт қилса, бунда зарар йўқ. Агар истисно қилаётганда улардан танлаб олишни шарт қилмаган бўлса, менинг фикримча, у сотилган матолар сонига шерик бўлади. Чунки икки кийим белгисида бир хил бўлиб, нархида катта фарқ қилиши мумкин». Молик айтди: «Бизнинг наздимизда қоида шуки, таом ва бошқа нарсаларда шерикчилик (ширка), (молни тан нархида ўтказиб) вакилликка топшириш (тавлия) ва савдони бекор қилиш (иқола) — мол қўлга олинган бўладими, йўқми — савдо нақд билан бўлиб, унда фойда, зарар ёки нархни кечиктириш бўлмаса, зарар йўқ. Агар бу муомалаларнинг бирига икки тарафнинг биридан фойда, зарар ёки нархни кечиктириш кирса, у савдога айланади — савдони ҳалол қиладиган нарса уни ҳалол қилади, савдони ҳаром қиладиган нарса уни ҳаром қилади; ва бу (энди) ширка, тавлия ёки иқола эмас». Молик мато ёки қуллар сотиб олган, савдо тугалланган, сўнг бир киши ундан шерик бўлишни сўраб, у рози бўлган, янги шерик бутун баҳони сотувчига тўлаган, кейин молга уни (икковининг) қўлидан чиқарадиган бирор нарса юз берган ҳолат ҳақида (шундай) деди: «Янги шерик баҳони дастлабки шерикдан олади, дастлабки шерик эса бутун баҳони сотувчидан талаб қилади — магар дастлабки шерик савдо пайтида, сотувчи билан муомала тугалланишидан аввал, янги шерикка сотувчи унга (мол учун) жавобгар эканини шарт қилиб қўйган бўлса (бу бошқа). Агар муомала тугаб, сотувчи кетиб бўлган бўлса, дастлабки шерикнинг шарти ботилдир ва жавобгарлик унинг зиммасидадир». Молик бир кишидан, улар ўртасида бўлишиш учун бирор мол сотиб олишни сўраган, ўзи учун ҳам (сотувчига) тўлаб беришини истаган ва ўша молни у киши учун сотиб берадиган бўлган киши ҳақида (шундай) деди: «Бу дуруст эмас. У: ‹Мен учун тўлаб бер, мен уни сен учун сотаман›, деганида, бу — у учун сотиб бериши эвазига берган қарзга айланади; агар ўша мол нобуд бўлса ёки (қўлдан) чиқиб кетса, баҳони тўлаган киши шеригидан ўзи унинг ўрнига қўшган маблағни талаб қилади. Бу — фойда келтирадиган қарз туркумидандир». Молик айтди: «Агар киши мол сотиб олиб, у ўзига (тўла) қарор топган бўлса, сўнг бошқа киши унга: ‹Бу молнинг ярмини мен билан бўлиш, мен уларнинг барчасини сен учун сотаман›, деса, бу ҳалолдир, унда зарар йўқ. Бунинг изоҳи шуки, бу — янги савдодир: у молнинг ярмини, унинг барчасини сотиши шарти билан унга сотмоқда». Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишом (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир киши мол сотса-ю, уни сотиб олган (харидор) синиб (муфлис бўлиб) қолса, сотувчи эса баҳосидан ҳеч нарса олмаган бўлса, кейин у (молини) айнан ўша ҳолида топса — у молга (бошқалардан) ҳақлироқдир. Агар уни сотиб олган киши вафот этса, мол эгаси унда бошқа қарз берувчилар билан баробардир (тенг ҳуқуқли)», дедилар.