حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ فِي رَجُلٍ أَسْلَفَ رَجُلاً طَعَامًا عَلَى أَنْ يُعْطِيَهُ إِيَّاهُ فِي بَلَدٍ آخَرَ فَكَرِهَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَقَالَ فَأَيْنَ الْحَمْلُ يَعْنِي حُمْلاَنَهُ .
Molikka yetib kelishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) bir kishiga taomni boshqa shaharda qaytarib berish sharti bilan qarz bergan kishi haqida (soʻz) aytib, buni yoqtirmadi va: ‹Uni tashib keltirish (xarajati) qani?› dedi — yaʼni uning tashib kelinishini nazarda tutdi.Моликка етиб келишича, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) бир кишига таомни бошқа шаҳарда қайтариб бериш шарти билан қарз берган киши ҳақида (сўз) айтиб, буни ёқтирмади ва: ‹Уни ташиб келтириш (харажати) қани?› деди — яъни унинг ташиб келинишини назарда тутди.