Mujohid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) bir kishidan dirhamlar qarz oldi, soʻng unga oʻshalardan yaxshiroq dirhamlarni qaytardi. Shunda u kishi: ‹Ey Abu Abdurrahmon, bular men senga qarz bergan dirhamlarimdan yaxshiroq-ku›, dedi. Abdulloh ibn Umar: ‹Bilaman, lekin koʻnglim shunga xushdir (roziman)›, dedi. Molik aytdi: «Oltin, kumush, taom yoki hayvondan biror narsa qarz olgan kishi, agar bu ular oʻrtasida shart yoki odat asosida boʻlmasa, qarz bergan kishiga qarzidan afzalroq narsani berishida hech qanday zarar yoʻq. Agar bu shart, kelishuv yoki odat asosida boʻlsa, u makruhdir va unda hech qanday yaxshilik yoʻq». U aytdi: «Buning sababi shuki, Rasululloh ﷺ oʻzlari qarz olgan yosh tuya oʻrniga toʻrt yoshli yaxshi tuyani qaytardilar, Abdulloh ibn Umar esa dirhamlar qarz olib, ulardan yaxshiroqni qaytardi. Bas, agar bu qarz oluvchining koʻngil xushligi bilan boʻlsa va shart, kelishuv yoki odat asosida boʻlmasa, u halol boʻlib, unda hech qanday zarar yoʻqdir».Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) бир кишидан дирҳамлар қарз олди, сўнг унга ўшалардан яхшироқ дирҳамларни қайтарди. Шунда у киши: ‹Эй Абу Абдурраҳмон, булар мен сенга қарз берган дирҳамларимдан яхшироқ-ку›, деди. Абдуллоҳ ибн Умар: ‹Биламан, лекин кўнглим шунга хушдир (розиман)›, деди. Молик айтди: «Олтин, кумуш, таом ёки ҳайвондан бирор нарса қарз олган киши, агар бу улар ўртасида шарт ёки одат асосида бўлмаса, қарз берган кишига қарзидан афзалроқ нарсани беришида ҳеч қандай зарар йўқ. Агар бу шарт, келишув ёки одат асосида бўлса, у макруҳдир ва унда ҳеч қандай яхшилик йўқ». У айтди: «Бунинг сабаби шуки, Расулуллоҳ ﷺ ўзлари қарз олган ёш туя ўрнига тўрт ёшли яхши туяни қайтардилар, Абдуллоҳ ибн Умар эса дирҳамлар қарз олиб, улардан яхшироқни қайтарди. Бас, агар бу қарз олувчининг кўнгил хушлиги билан бўлса ва шарт, келишув ёки одат асосида бўлмаса, у ҳалол бўлиб, унда ҳеч қандай зарар йўқдир».