حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَقَالَ الآخَرُ وَهُوَ أَفْقَهُهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَائْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ . قَالَ " تَكَلَّمْ " . فَقَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَا بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ " أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ عَلَيْكَ " . وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا الأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الآخَرِ فَإِنِ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا .
Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, ular ikkalasi xabar berishicha, ikki kishi Rasululloh ﷺ huzurlarida daʼvolashdilar. Ulardan biri: «Yo Rasululloh, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling!» dedi. Ikkinchisi — u ikkovidan koʻra fahmliroq edi — «Ha, yo Rasululloh, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling va menga gapirishga izn bering», dedi. U zot: «Gapir», dedilar. U dedi: «Mening oʻgʻlim mana shu (kishi)ga yollanib ishlagan (asif) edi, u shuning xotini bilan zino qildi. (Bu kishi) menga oʻgʻlimga tosh boʻron (rajm) lozimligini aytdi, shunda men yuzta qoʻy va oʻzimning bir cho‘rim evaziga oʻgʻlimni undan qutqarib oldim. Soʻng men ilm ahlidan soʻrasam, ular menga oʻgʻlimga yuz darra (kaltak) va bir yil surgun lozimligini, rajm esa uning (bu kishining) xotiniga lozimligini aytishdi». Shunda Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men oramizda albatta Allohning Kitobi bilan hukm qilaman. Qoʻylaring va cho‘ring esa senga qaytariladi», dedilar. Va u zot uning oʻgʻlini yuz darra urib, bir yil surgun qildilar; Unays al-Aslamiyga esa boshqasining xotinining oldiga borishni, agar u iqror qilsa, uni tosh boʻron qilishni buyurdilar. U (ayol) iqror qildi, shunda (Unays) uni toshboʻron qildi.Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, улар иккаласи хабар беришича, икки киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида даъволашдилар. Улардан бири: «Ё Расулуллоҳ, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг!» деди. Иккинчиси — у икковидан кўра фаҳмлироқ эди — «Ҳа, ё Расулуллоҳ, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг ва менга гапиришга изн беринг», деди. У зот: «Гапир», дедилар. У деди: «Менинг ўғлим мана шу (киши)га ёлланиб ишлаган (асиф) эди, у шунинг хотини билан зино қилди. (Бу киши) менга ўғлимга тош бўрон (ражм) лозимлигини айтди, шунда мен юзта қўй ва ўзимнинг бир чо‘рим эвазига ўғлимни ундан қутқариб олдим. Сўнг мен илм аҳлидан сўрасам, улар менга ўғлимга юз дарра (калтак) ва бир йил сургун лозимлигини, ражм эса унинг (бу кишининг) хотинига лозимлигини айтишди». Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен орамизда албатта Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан. Қўйларинг ва чо‘ринг эса сенга қайтарилади», дедилар. Ва у зот унинг ўғлини юз дарра уриб, бир йил сургун қилдилар; Унайс ал-Асламийга эса бошқасининг хотинининг олдига боришни, агар у иқрор қилса, уни тош бўрон қилишни буюрдилар. У (аёл) иқрор қилди, шунда (Унайс) уни тошбўрон қилди.