Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ikki kishi Rasululloh ﷺga daʼvolashib keldi. Ulardan biri: «Ey Rasululloh, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm chiqaring», dedi. Ikkinchisi esa ulardan bilimliroq edi, u: «Ha, ey Rasululloh, menga soʻzlashga izn bering», dedi va: «Mening oʻgʻlim mana shu kishining oldida yollanib ishlar edi, u shu kishining xotini bilan zino qildi. Menga oʻgʻlimga toshboʻron kerak deb aytishdi, men (oʻgʻlim uchun) yuzta qoʻy va bir choʻrim bilan tovon toʻladim. Soʻng ilm ahlidan soʻradim, ular menga oʻgʻlimga faqat yuz darra va bir yil surgun, toshboʻron esa uning xotiniga kerakligini aytishdi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, oralaringizda albatta Allohning Kitobi bilan hukm chiqaraman: qoʻylaring va choʻring senga qaytariladi», dedilar. Oʻgʻliga yuz darra urib, bir yilga surgun qildilar va Unaysga narigi kishining xotinining oldiga borishni buyurib: «Agar iqror boʻlsa, uni toshboʻron qil», dedilar. U ayol iqror boʻldi va uni toshboʻron qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Икки киши Расулуллоҳ ﷺга даъволашиб келди. Улардан бири: «Эй Расулуллоҳ, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм чиқаринг», деди. Иккинчиси эса улардан билимлироқ эди, у: «Ҳа, эй Расулуллоҳ, менга сўзлашга изн беринг», деди ва: «Менинг ўғлим мана шу кишининг олдида ёлланиб ишлар эди, у шу кишининг хотини билан зино қилди. Менга ўғлимга тошбўрон керак деб айтишди, мен (ўғлим учун) юзта қўй ва бир чўрим билан товон тўладим. Сўнг илм аҳлидан сўрадим, улар менга ўғлимга фақат юз дарра ва бир йил сургун, тошбўрон эса унинг хотинига кераклигини айтишди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, ораларингизда албатта Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм чиқараман: қўйларинг ва чўринг сенга қайтарилади», дедилар. Ўғлига юз дарра уриб, бир йилга сургун қилдилар ва Унайсга нариги кишининг хотинининг олдига боришни буюриб: «Агар иқрор бўлса, уни тошбўрон қил», дедилар. У аёл иқрор бўлди ва уни тошбўрон қилди.