حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدًا، لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ سَرَقَ وَهُوَ آبِقٌ فَأَرْسَلَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ - وَهُوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ - لِيَقْطَعَ يَدَهُ فَأَبَى سَعِيدٌ أَنْ يَقْطَعَ يَدَهُ وَقَالَ لاَ تُقْطَعُ يَدُ الآبِقِ السَّارِقِ إِذَا سَرَقَ . فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فِي أَىِّ كِتَابِ اللَّهِ وَجَدْتَ هَذَا ثُمَّ أَمَرَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقُطِعَتْ يَدُهُ .
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning bir quli qochoq (holida) yurib, oʻgʻirlik qildi. Abdulloh ibn Umar uni qoʻlini kesish uchun Madina amiri Said ibn al-Osning oldiga yubordi. Biroq Said uning qoʻlini kesishdan bosh tortib: «Qochoq qul oʻgʻirlik qilsa, uning qoʻli kesilmaydi», dedi. Abdulloh ibn Umar unga: «Buni Allohning qaysi Kitobidan topding?» dedi. Soʻng Abdulloh ibn Umar buyurdi va uning qoʻli kesildi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг бир қули қочоқ (ҳолида) юриб, ўғирлик қилди. Абдуллоҳ ибн Умар уни қўлини кесиш учун Мадина амири Саид ибн ал-Оснинг олдига юборди. Бироқ Саид унинг қўлини кесишдан бош тортиб: «Қочоқ қул ўғирлик қилса, унинг қўли кесилмайди», деди. Абдуллоҳ ибн Умар унга: «Буни Аллоҳнинг қайси Китобидан топдинг?» деди. Сўнг Абдуллоҳ ибн Умар буюрди ва унинг қўли кесилди.