وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ تُعْرَضُ أَعْمَالُ النَّاسِ كُلَّ جُمُعَةٍ مَرَّتَيْنِ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ إِلاَّ عَبْدًا كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ فَيُقَالُ اتْرُكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا . أَوِ ارْكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Odamlarning amallari har haftada ikki marta — dushanba va payshanba kunlari (Allohga) koʻrsatiladi. Shunda har bir moʻmin bandaga magʻfirat qilinadi — faqat oʻzi bilan birodari oʻrtasida adovat boʻlgan bandadan boshqa. ‹Bu ikkovini (tavbaga) qaytgunlaricha qoʻyib turinglar›, deyiladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Одамларнинг амаллари ҳар ҳафтада икки марта — душанба ва пайшанба кунлари (Аллоҳга) кўрсатилади. Шунда ҳар бир мўмин бандага мағфират қилинади — фақат ўзи билан биродари ўртасида адоват бўлган бандадан бошқа. ‹Бу икковини (тавбага) қайтгунларича қўйиб туринглар›, дейилади».