وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، قَالَ آخِرُ مَا أَوْصَانِي بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ وَضَعْتُ رِجْلِي فِي الْغَرْزِ أَنْ قَالَ ‏ "‏ أَحْسِنْ خُلُقَكَ لِلنَّاسِ يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ ‏"‏ ‏.‏

Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: «Rasululloh ﷺ oyogʻimni uzangiga qoʻyganimda menga vasiyat qilgan eng oxirgi (soʻzlari): ‹Odamlar bilan xulqingni chiroyli qilgin, ey Muoz ibn Jabal!› deganlari boʻldi».Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у деди: «Расулуллоҳ ﷺ оёғимни узангига қўйганимда менга васият қилган энг охирги (сўзлари): ‹Одамлар билан хулқингни чиройли қилгин, эй Муоз ибн Жабал!› деганлари бўлди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلاَّ أَخَذَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ إِلاَّ أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ فَيَنْتَقِمُ لِلَّهِ بِهَا ‏.‏

Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Rasululloh ﷺ ikki ish orasida ixtiyor qilishga qoʻyilsalar, — gunoh boʻlmasa, — albatta, ularning osonrogʻini ixtiyor qilardilar. Agar (u ish) gunoh boʻlsa, u zot odamlarning undan eng yiroqda turadigani edilar. Rasululloh ﷺ hech qachon oʻzlari uchun (shaxsan) qasos olmasdilar, faqat Allohning hurmati buzilsagina (mustasno), u holda Alloh uchun qasos olardilar».Набий ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ икки иш орасида ихтиёр қилишга қўйилсалар, — гуноҳ бўлмаса, — албатта, уларнинг осонроғини ихтиёр қилардилар. Агар (у иш) гуноҳ бўлса, у зот одамларнинг ундан энг йироқда турадигани эдилар. Расулуллоҳ ﷺ ҳеч қачон ўзлари учун (шахсан) қасос олмасдилар, фақат Аллоҳнинг ҳурмати бузилсагина (мустасно), у ҳолда Аллоҳ учун қасос олардилар».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مِنْ حُسْنِ إِسْلاَمِ الْمَرْءِ تَرْكُهُ مَا لاَ يَعْنِيهِ ‏"‏ ‏.‏

Ali ibn Husayn ibn Ali ibn Abu Tolib (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kishining Islomi goʻzalligidan (biri) — oʻziga aloqasi yoʻq narsani tark etishidir», dedilar.Али ибн Ҳусайн ибн Али ибн Абу Толиб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кишининг Исломи гўзаллигидан (бири) — ўзига алоқаси йўқ нарсани тарк этишидир», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتِ اسْتَأْذَنَ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ عَائِشَةُ وَأَنَا مَعَهُ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ أَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ سَمِعْتُ ضَحِكَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُ فَلَمَّا خَرَجَ الرَّجُلُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ فِيهِ مَا قُلْتَ ثُمَّ لَمْ تَنْشَبْ أَنْ ضَحِكْتَ مَعَهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ مِنْ شَرِّ النَّاسِ مَنِ اتَّقَاهُ النَّاسُ لِشَرِّهِ ‏"‏ ‏.‏

Molikka yetib kelishicha, Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: «Bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kirishga izn soʻradi». Oisha dedi: «Men u zot bilan uyda edim. Rasululloh ﷺ: ‹(Bu) qabila farzandlarining eng yomoni!› dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ unga izn berdilar». Oisha dedi: «Koʻp oʻtmay Rasululloh ﷺ ning u bilan kulishib (gaplashayotganini) eshitdim. Haligi kishi chiqib ketgach: ‹Yo Rasululloh, u haqida shunday-shunday dedingiz, soʻng koʻp oʻtmay u bilan kuldingiz?› dedim. Rasululloh ﷺ: ‹Odamlarning eng yomoni — odamlar uning yomonligidan (yomon tilidan) xavfsirab, unga (yaxshi muomala qilib) yon bosadigan (kishi)dir›, dedilar».Моликка етиб келишича, Набий ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: «Бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига киришга изн сўради». Оиша деди: «Мен у зот билан уйда эдим. Расулуллоҳ ﷺ: ‹(Бу) қабила фарзандларининг энг ёмони!› дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ унга изн бердилар». Оиша деди: «Кўп ўтмай Расулуллоҳ ﷺ нинг у билан кулишиб (гаплашаётганини) эшитдим. Ҳалиги киши чиқиб кетгач: ‹Ё Расулуллоҳ, у ҳақида шундай-шундай дедингиз, сўнг кўп ўтмай у билан кулдингиз?› дедим. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Одамларнинг энг ёмони — одамлар унинг ёмонлигидан (ёмон тилидан) хавфсираб, унга (яхши муомала қилиб) ён босадиган (киши)дир›, дедилар».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ كَعْبِ الأَحْبَارِ، أَنَّهُ قَالَ إِذَا أَحْبَبْتُمْ أَنْ تَعْلَمُوا مَا لِلْعَبْدِ عِنْدَ رَبِّهِ فَانْظُرُوا مَاذَا يَتْبَعُهُ مِنْ حُسْنِ الثَّنَاءِ ‏.‏

Kaʼb al-Ahbor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: «Bir bandaning Robbi huzurida qanday (mavqei) borligini bilishni istasangiz, uning ortidan qanday yaxshi maqtov (ergashib) kelayotganiga qaranglar».Каъб ал-Аҳбор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у деди: «Бир банданинг Робби ҳузурида қандай (мавқеи) борлигини билишни истасангиз, унинг ортидан қандай яхши мақтов (эргашиб) келаётганига қаранглар».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ الْمَرْءَ، لَيُدْرِكُ بِحُسْنِ خُلُقِهِ دَرَجَةَ الْقَائِمِ بِاللَّيْلِ الظَّامِي بِالْهَوَاجِرِ ‏.‏

Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: «Menga yetib kelishicha, kishi oʻz xulqining goʻzalligi bilan kechalari (namozga) tik turuvchi, kunduzning jaziramasida (roʻza tutib) chanqagan kishining darajasiga yetadi».Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у деди: «Менга етиб келишича, киши ўз хулқининг гўзаллиги билан кечалари (намозга) тик турувчи, кундузнинг жазирамасида (рўза тутиб) чанқаган кишининг даражасига етади».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرٍ، مِنْ كَثِيرٍ مِنَ الصَّلاَةِ وَالصَّدَقَةِ قَالُوا بَلَى ‏.‏ قَالَ إِصْلاَحُ ذَاتِ الْبَيْنِ وَإِيَّاكُمْ وَالْبِغْضَةَ فَإِنَّهَا هِيَ الْحَالِقَةُ ‏.‏

Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Said ibn al-Musayyabning shunday deganini eshitdi: «Sizlarga koʻp namoz va sadaqadan yaxshiroq (narsa)ni aytaymi?» Ular: «Ha (ayting)», dedilar. U: «(Kishilar) orasini isloh qilishdir. Hamda adovat (nafrat)dan saqlaninglar, chunki u — (dinni) qirtishlab tashlovchidir», dedi.Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Саид ибн ал-Мусайябнинг шундай деганини эшитди: «Сизларга кўп намоз ва садақадан яхшироқ (нарса)ни айтайми?» Улар: «Ҳа (айтинг)», дедилар. У: «(Кишилар) орасини ислоҳ қилишдир. Ҳамда адоват (нафрат)дан сақланинглар, чунки у — (динни) қиртишлаб ташловчидир», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَدْ بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ بُعِثْتُ لأُتَمِّمَ حُسْنَ الأَخْلاَقِ ‏"‏ ‏.‏

Molikka yetib kelishicha, Rasululloh ﷺ: «Men goʻzal axloqlarni kamoliga yetkazish (tugallash) uchun yuborilganman», dedilar.Моликка етиб келишича, Расулуллоҳ ﷺ: «Мен гўзал ахлоқларни камолига етказиш (тугаллаш) учун юборилганман», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَفْوَانَ بْنِ سَلَمَةَ الزُّرَقِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ طَلْحَةَ بْنِ رُكَانَةَ، يَرْفَعُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لِكُلِّ دِينٍ خُلُقٌ وَخُلُقُ الإِسْلاَمِ الْحَيَاءُ ‏"‏ ‏.‏

Zayd ibn Talha ibn Rukona (rahimahulloh)dan — uni Nabiy ﷺga marfuʼ qilib — rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Har bir dinning (oʻziga xos) xulqi bordir; Islomning xulqi esa — hayodir», dedilar.Зайд ибн Талҳа ибн Рукона (раҳимаҳуллоҳ)дан — уни Набий ﷺга марфуъ қилиб — ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир диннинг (ўзига хос) хулқи бордир; Исломнинг хулқи эса — ҳаёдир», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلَى رَجُلٍ وَهُوَ يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ دَعْهُ فَإِنَّ الْحَيَاءَ مِنَ الإِيمَانِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ hayo (uyat) borasida oʻz (din) birodarini nasihat qilayotgan (yaʼni koʻp uyalishidan tanbeh berayotgan) bir kishining oldidan oʻtdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni qoʻyib yubor, chunki hayo — imondandir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ҳаё (уят) борасида ўз (дин) биродарини насиҳат қилаётган (яъни кўп уялишидан танбеҳ бераётган) бир кишининг олдидан ўтдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни қўйиб юбор, чунки ҳаё — имондандир», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي كَلِمَاتٍ أَعِيشُ بِهِنَّ وَلاَ تُكْثِرْ عَلَىَّ فَأَنْسَى ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَغْضَبْ ‏"‏ ‏.‏

Humayd ibn Abdurahmon ibn Avf (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh, menga (unga amal qilib) yashaydigan bir necha soʻz oʻrgating, faqat ularni menga koʻpaytirib yubormang — unutib qoʻymay», dedi. Rasululloh ﷺ: «Gʻazablanma!» dedilar.Ҳумайд ибн Абдураҳмон ибн Авф (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ, менга (унга амал қилиб) яшайдиган бир неча сўз ўргатинг, фақат уларни менга кўпайтириб юборманг — унутиб қўймай», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ғазабланма!» дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kuchli (pahlavon) — (kurashda) odamlarni yiqitadigan kishi emas; balki haqiqiy kuchli — gʻazab paytida oʻzini tuta oladigan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кучли (паҳлавон) — (курашда) одамларни йиқитадиган киши эмас; балки ҳақиқий кучли — ғазаб пайтида ўзини тута оладиган кишидир», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُهَاجِرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ يَلْتَقِيَانِ فَيُعْرِضُ هَذَا وَيُعْرِضُ هَذَا وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلاَمِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir musulmonga oʻz birodaridan uch kechadan ortiq yuz oʻgirib yurishi halol emas: ular uchrashib qolganda, biri u tomonga, ikkinchisi bu tomonga yuz oʻgiradi. Ularning yaxshirogʻi salom berishni birinchi boshlaganidir», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир мусулмонга ўз биродаридан уч кечадан ортиқ юз ўгириб юриши ҳалол эмас: улар учрашиб қолганда, бири у томонга, иккинчиси бу томонга юз ўгиради. Уларнинг яхшироғи салом беришни биринчи бошлаганидир», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا وَلاَ يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُهَاجِرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ ‏"‏ ‏.‏

(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «Bir-biringizni yomon koʻrmanglar, bir-biringizga hasad qilmanglar, bir-biringizdan yuz oʻgirmanglar; va ey Allohning bandalari, birodar boʻlinglar! Musulmonga oʻz birodarini uch kechadan ortiq (boykot qilib) tashlab qoʻyishi halol emas» dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ: «Бир-бирингизни ёмон кўрманглар, бир-бирингизга ҳасад қилманглар, бир-бирингиздан юз ўгирманглар; ва эй Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар! Мусулмонга ўз биродарини уч кечадан ортиқ (бойкот қилиб) ташлаб қўйиши ҳалол эмас» дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ وَلاَ تَجَسَّسُوا وَلاَ تَحَسَّسُوا وَلاَ تَنَافَسُوا وَلاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Gumondan (bad gumondan) saqlaninglar, chunki gumon — soʻzning eng yolgʻonidir. (Bir-biringizning aybini) kovlamang, poylamang, (dunyoda) raqobatlashmang, hasad qilmang, adovat qilmang, bir-biringizdan yuz oʻgirmang va, ey Allohning bandalari, birodar boʻlingiz!», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Гумондан (бад гумондан) сақланинглар, чунки гумон — сўзнинг энг ёлғонидир. (Бир-бирингизнинг айбини) ковламанг, пойламанг, (дунёда) рақобатлашманг, ҳасад қилманг, адоват қилманг, бир-бирингиздан юз ўгирманг ва, эй Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлингиз!», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مُسْلِمٍ عَبْدِ اللَّهِ الْخُرَاسَانِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ تَصَافَحُوا يَذْهَبِ الْغِلُّ وَتَهَادَوْا تَحَابُّوا وَتَذْهَبِ الشَّحْنَاءُ ‏"‏ ‏.‏

Ato ibn Abu Muslim Abdulloh al-Xurosoniy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir-biringiz bilan qoʻl berib koʻrishinglar — kek (adovat) ketadi; bir-biringizga hadya beringlar — bir-biringizni sevib qolasiz va adovat ketadi», dedilar.Ато ибн Абу Муслим Абдуллоҳ ал-Хуросоний (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир-бирингиз билан қўл бериб кўришинглар — кек (адоват) кетади; бир-бирингизга ҳадя беринглар — бир-бирингизни севиб қоласиз ва адоват кетади», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ تُفْتَحُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ مُسْلِمٍ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا إِلاَّ رَجُلاً كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ فَيُقَالُ أَنْظِرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا أَنْظِرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat eshiklari dushanba va payshanba kunlari ochiladi. Shunda Allohga hech narsani sherik qilmaydigan har bir musulmon bandaga magʻfirat qilinadi — faqat oʻzi bilan birodari oʻrtasida adovat boʻlgan kishidan boshqa. ‹Bu ikkovini yarashib olgunlaricha qoʻyib turinglar, bu ikkovini yarashib olgunlaricha qoʻyib turinglar›, deyiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат эшиклари душанба ва пайшанба кунлари очилади. Шунда Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмайдиган ҳар бир мусулмон бандага мағфират қилинади — фақат ўзи билан биродари ўртасида адоват бўлган кишидан бошқа. ‹Бу икковини ярашиб олгунларича қўйиб туринглар, бу икковини ярашиб олгунларича қўйиб туринглар›, дейилади», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ تُعْرَضُ أَعْمَالُ النَّاسِ كُلَّ جُمُعَةٍ مَرَّتَيْنِ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ إِلاَّ عَبْدًا كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ فَيُقَالُ اتْرُكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا ‏.‏ أَوِ ارْكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Odamlarning amallari har haftada ikki marta — dushanba va payshanba kunlari (Allohga) koʻrsatiladi. Shunda har bir moʻmin bandaga magʻfirat qilinadi — faqat oʻzi bilan birodari oʻrtasida adovat boʻlgan bandadan boshqa. ‹Bu ikkovini (tavbaga) qaytgunlaricha qoʻyib turinglar›, deyiladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Одамларнинг амаллари ҳар ҳафтада икки марта — душанба ва пайшанба кунлари (Аллоҳга) кўрсатилади. Шунда ҳар бир мўмин бандага мағфират қилинади — фақат ўзи билан биродари ўртасида адоват бўлган бандадан бошқа. ‹Бу икковини (тавбага) қайтгунларича қўйиб туринглар›, дейилади».