وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ بَنِي أَنْمَارٍ ‏.‏ قَالَ جَابِرٌ فَبَيْنَا أَنَا نَازِلٌ تَحْتَ شَجَرَةٍ إِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلُمَّ إِلَى الظِّلِّ ‏.‏ قَالَ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُمْتُ إِلَى غِرَارَةٍ لَنَا فَالْتَمَسْتُ فِيهَا شَيْئًا فَوَجَدْتُ فِيهَا جِرْوَ قِثَّاءٍ فَكَسَرْتُهُ ثُمَّ قَرَّبْتُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ مِنْ أَيْنَ لَكُمْ هَذَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ خَرَجْنَا بِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنَ الْمَدِينَةِ ‏.‏ قَالَ جَابِرٌ وَعِنْدَنَا صَاحِبٌ لَنَا نُجَهِّزُهُ يَذْهَبُ يَرْعَى ظَهْرَنَا - قَالَ - فَجَهَّزْتُهُ ثُمَّ أَدْبَرَ يَذْهَبُ فِي الظَّهْرِ وَعَلَيْهِ بُرْدَانِ لَهُ قَدْ خَلَقَا - قَالَ - فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِ فَقَالَ ‏"‏ أَمَا لَهُ ثَوْبَانِ غَيْرُ هَذَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ لَهُ ثَوْبَانِ فِي الْعَيْبَةِ كَسَوْتُهُ إِيَّاهُمَا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَادْعُهُ فَمُرْهُ فَلْيَلْبَسْهُمَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَدَعَوْتُهُ فَلَبِسَهُمَا ثُمَّ وَلَّى يَذْهَبُ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا لَهُ ضَرَبَ اللَّهُ عُنُقَهُ أَلَيْسَ هَذَا خَيْرًا لَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَسَمِعَهُ الرَّجُلُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقُتِلَ الرَّجُلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga Banu Anmor gʻazotiga chiqdik». Jobir aytdi: «Bir daraxt tagida tushib turgan edim, birdan Rasululloh ﷺ kelib qoldilar. Men: ‹Yo Rasululloh, soyaga marhamat qiling›, dedim. Rasululloh ﷺ tushdilar. Men bizning bir qopimizga borib, undan biror narsa qidirdim va ichidan kichkina bir bodring topib, uni sindirdim, soʻng Rasululloh ﷺ ga tutdim. U zot: ‹Buni qayerdan oldingiz?› dedilar. Men: ‹Yo Rasululloh, buni Madinadan olib chiqqan edik›, dedim». Jobir dedi: «Yonimizda bir sherigimiz bor edi, biz uni ulovlarimizni boqib kelish uchun jihozlab yuborardik. Men uni jihozladim, soʻng u egnida juda eskirib ketgan ikkita burd (choponi) bilan ulovlar tomon yoʻl oldi. Rasululloh ﷺ unga qarab: ‹Uning shu ikkovidan boshqa kiyimi yoʻqmi?› dedilar. Men: ‹Bor, yo Rasululloh, xurjunda uning ikkita kiyimi bor, oʻshani men unga kiygizganman›, dedim. U zot: ‹Uni chaqir, oʻshalarni kiysin, deb buyur›, dedilar. Men uni chaqirdim, u ularni kiydi, soʻng ketmoqchi boʻlib yuzlandi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Unga nima boʻldi?! Alloh boʻynini ursin! Shu unga yaxshiroq emasmi?› dedilar. U kishi buni eshitib qoldi-da: ‹Yo Rasululloh, boʻynim Alloh yoʻlida ursin!› dedi. Rasululloh ﷺ: ‹Alloh yoʻlida boʻlsin!› dedilar». Jobir dedi: «Soʻng u kishi Alloh yoʻlida shahid boʻldi».Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорий (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Бану Анмор ғазотига чиқдик». Жобир айтди: «Бир дарахт тагида тушиб турган эдим, бирдан Расулуллоҳ ﷺ келиб қолдилар. Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, сояга марҳамат қилинг›, дедим. Расулуллоҳ ﷺ тушдилар. Мен бизнинг бир қопимизга бориб, ундан бирор нарса қидирдим ва ичидан кичкина бир бодринг топиб, уни синдирдим, сўнг Расулуллоҳ ﷺ га тутдим. У зот: ‹Буни қаердан олдингиз?› дедилар. Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, буни Мадинадан олиб чиққан эдик›, дедим». Жобир деди: «Ёнимизда бир шеригимиз бор эди, биз уни уловларимизни боқиб келиш учун жиҳозлаб юборардик. Мен уни жиҳозладим, сўнг у эгнида жуда эскириб кетган иккита бурд (чопони) билан уловлар томон йўл олди. Расулуллоҳ ﷺ унга қараб: ‹Унинг шу икковидан бошқа кийими йўқми?› дедилар. Мен: ‹Бор, ё Расулуллоҳ, хуржунда унинг иккита кийими бор, ўшани мен унга кийгизганман›, дедим. У зот: ‹Уни чақир, ўшаларни кийсин, деб буюр›, дедилар. Мен уни чақирдим, у уларни кийди, сўнг кетмоқчи бўлиб юзланди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Унга нима бўлди?! Аллоҳ бўйнини урсин! Шу унга яхшироқ эмасми?› дедилар. У киши буни эшитиб қолди-да: ‹Ё Расулуллоҳ, бўйним Аллоҳ йўлида урсин!› деди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аллоҳ йўлида бўлсин!› дедилар». Жобир деди: «Сўнг у киши Аллоҳ йўлида шаҳид бўлди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ إِنِّي لأُحِبُّ أَنْ أَنْظُرَ، إِلَى الْقَارِئِ أَبْيَضَ الثِّيَابِ ‏.‏

Molikka yetib kelishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu): «Men oq kiyim kiygan qori (Qurʼon oʻquvchisi)ga qarashni yaxshi koʻraman», degan.Моликка етиб келишича, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу): «Мен оқ кийим кийган қори (Қуръон ўқувчиси)га қарашни яхши кўраман», деган.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِذَا أَوْسَعَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَوْسِعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ جَمَعَ رَجُلٌ عَلَيْهِ ثِيَابَهُ ‏.‏

Ibn Sirin (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu): «Alloh sizlarga rizqni keng qilsa, oʻzingizga ham kengchilik qilinglar. Kishi kiyimlarini oʻzining ustiga jamlab (ustma-ust) kiysin», dedi.Ибн Сирин (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу): «Аллоҳ сизларга ризқни кенг қилса, ўзингизга ҳам кенгчилик қилинглар. Киши кийимларини ўзининг устига жамлаб (устма-уст) кийсин», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَلْبَسُ الثَّوْبَ الْمَصْبُوغَ بِالْمِشْقِ وَالْمَصْبُوغَ بِالزَّعْفَرَانِ ‏.‏

Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) qizil tuproq (mishq) bilan hamda zaʼfaron bilan boʻyalgan kiyim kiyar edi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) қизил тупроқ (мишқ) билан ҳамда заъфарон билан бўялган кийим кияр эди.

قَالَ يَحْيَى وَسَمِعْتُ مَالِكًا، يَقُولُ وَأَنَا أَكْرَهُ، أَنْ يَلْبَسَ الْغِلْمَانُ، شَيْئًا مِنَ الذَّهَبِ لأَنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ تَخَتُّمِ الذَّهَبِ فَأَنَا أَكْرَهُهُ لِلرِّجَالِ الْكَبِيرِ مِنْهُمْ وَالصَّغِيرِ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى وَسَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ فِي الْمَلاَحِفِ الْمُعَصْفَرَةِ فِي الْبُيُوتِ لِلرِّجَالِ وَفِي الأَفْنِيَةِ قَالَ لاَ أَعْلَمُ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا حَرَامًا وَغَيْرُ ذَلِكَ مِنَ اللِّبَاسِ أَحَبُّ إِلَىَّ ‏.‏

Molik aytdi: «Men oʻgʻil bolalarning biror oltin taqishini yoqtirmayman, chunki menga Rasululloh ﷺ oltin uzuk taqishdan qaytarganlari yetib kelgan. Shu sababli men buni erkaklarga — ularning kattasiyu kichigiga makruh deb bilaman». Yahyo aytdi: Men Molikning erkaklar uchun uylarda va hovlilarda usfur bilan boʻyalgan yopinchiqlar haqida shunday deganini eshitdim: «Men bundan biror narsani harom deb bilmayman, lekin bundan boshqa kiyim menga koʻproq yoqadi».Молик айтди: «Мен ўғил болаларнинг бирор олтин тақишини ёқтирмайман, чунки менга Расулуллоҳ ﷺ олтин узук тақишдан қайтарганлари етиб келган. Шу сабабли мен буни эркакларга — уларнинг каттасию кичигига макруҳ деб биламан». Яҳё айтди: Мен Моликнинг эркаклар учун уйларда ва ҳовлиларда усфур билан бўялган ёпинчиқлар ҳақида шундай деганини эшитдим: «Мен бундан бирор нарсани ҳаром деб билмайман, лекин бундан бошқа кийим менга кўпроқ ёқади».

وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا كَسَتْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ مِطْرَفَ خَزٍّ كَانَتْ عَائِشَةُ تَلْبَسُهُ ‏.‏

Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Abdulloh ibn az-Zubayrga oʻzi kiyib yuradigan xazz (ipak) ridosini kiygizgan.Набий ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Абдуллоҳ ибн аз-Зубайрга ўзи кийиб юрадиган хазз (ипак) ридосини кийгизган.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ أُمِّهِ، أَنَّهَا قَالَتْ دَخَلَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَلَى حَفْصَةَ خِمَارٌ رَقِيقٌ فَشَقَّتْهُ عَائِشَةُ وَكَسَتْهَا خِمَارًا كَثِيفًا ‏.‏

Alqama ibn Abu Alqama (rahimahulloh) onasidan rivoyat qilishicha, u shunday dedi: «Hafsa bint Abdurrahmon Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)nikiga kirdi, Hafsaning egnida yupqa ximor (roʻmol) bor edi. Shunda Oisha uni yirtib tashlab, unga qalin ximor kiygizdi».Алқама ибн Абу Алқама (раҳимаҳуллоҳ) онасидан ривоят қилишича, у шундай деди: «Ҳафса бинт Абдурраҳмон Набий ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)никига кирди, Ҳафсанинг эгнида юпқа химор (рўмол) бор эди. Шунда Оиша уни йиртиб ташлаб, унга қалин химор кийгизди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ نِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مَائِلاَتٌ مُمِيلاَتٌ لاَ يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلاَ يَجِدْنَ رِيحَهَا وَرِيحُهَا يُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ خَمْسِمِائَةِ سَنَةٍ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Kiyingan, ammo yalangʻoch ayollar, haqdan ogʻgan va oʻzgalarni ogʻdiruvchi ayollar jannatga kirmaydilar va uning hidini ham topmaydilar. Holbuki uning hidi besh yuz yillik yoʻl masofasidan sezilib turadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Кийинган, аммо яланғоч аёллар, ҳақдан оғган ва ўзгаларни оғдирувчи аёллар жаннатга кирмайдилар ва унинг ҳидини ҳам топмайдилар. Ҳолбуки унинг ҳиди беш юз йиллик йўл масофасидан сезилиб туради».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ مِنَ اللَّيْلِ فَنَظَرَ فِي أُفُقِ السَّمَاءِ فَقَالَ ‏ "‏ مَاذَا فُتِحَ اللَّيْلَةَ مِنَ الْخَزَائِنِ وَمَاذَا وَقَعَ مِنَ الْفِتَنِ كَمْ مِنْ كَاسِيَةٍ فِي الدُّنْيَا عَارِيَةٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْقِظُوا صَوَاحِبَ الْحُجَرِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kechasi turib, osmon ufqiga qaradilar-da: «Bu kecha xazinalardan nimalar ochildi va fitnalardan nimalar yuz berdi! Dunyoda kiyingan qancha ayol qiyomat kuni yalangʻochdir! Hujralaridagi ayollarni ibodatga uygʻotinglar!», dedilar.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ кечаси туриб, осмон уфқига қарадилар-да: «Бу кеча хазиналардан нималар очилди ва фитналардан нималар юз берди! Дунёда кийинган қанча аёл қиёмат куни яланғочдир! Ҳужраларидаги аёлларни ибодатга уйғотинглар!», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الَّذِي يَجُرُّ ثَوْبَهُ خُيَلاَءَ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kiyimini kibr-havo bilan sudrab yuradigan kishiga Alloh qiyomat kuni (rahmat nazari bilan) qaramaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кийимини кибр-ҳаво билан судраб юрадиган кишига Аллоҳ қиёмат куни (раҳмат назари билан) қарамайди», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى مَنْ يَجُرُّ إِزَارَهُ بَطَرًا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tabaraka va taolo Alloh qiyomat kuni izorini kibr bilan sudrab yuradigan kishiga qaramaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Табарака ва таоло Аллоҳ қиёмат куни изорини кибр билан судраб юрадиган кишига қарамайди», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، وَزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، كُلُّهُمْ يُخْبِرُهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى مَنْ يَجُرُّ ثَوْبَهُ خُيَلاَءَ ‏"‏ ‏.‏

Nofeʼ, Abdulloh ibn Dinor va Zayd ibn Aslam — ularning barchasi Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan xabar berishicha, Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni Alloh kiyimini kibr-havo bilan sudrab yuradigan kishiga qaramaydi», dedilar.Нофеъ, Абдуллоҳ ибн Динор ва Зайд ибн Аслам — уларнинг барчаси Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан хабар беришича, Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни Аллоҳ кийимини кибр-ҳаво билан судраб юрадиган кишига қарамайди», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ عَنِ الإِزَارِ، فَقَالَ أَنَا أُخْبِرُكَ بِعِلْمٍ، سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ إِزْرَةُ الْمُؤْمِنِ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ لاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْكَعْبَيْنِ مَا أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ فَفِي النَّارِ مَا أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ فَفِي النَّارِ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ بَطَرًا ‏"‏ ‏.‏

Al-Alo ibn Abdurrahmon (rahimahulloh) otasidan rivoyat qilishicha, u shunday dedi: «Men Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan izor (bel kiyimi) haqida soʻradim. U: ‹Men senga ilm bilan xabar beray. Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitganman: ‹Moʻminning izori boldirlarining oʻrtasigacha boʻladi. Uning bilan toʻpiqlar orasidagi (miqdor)da unga gunoh yoʻq. Bundan pastdagisi esa doʻzaxdadir, bundan pastdagisi doʻzaxdadir. Qiyomat kuni izorini kibr bilan sudragan kishiga Alloh qaramaydi››, dedi».Ал-Ало ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қилишича, у шундай деди: «Мен Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан изор (бел кийими) ҳақида сўрадим. У: ‹Мен сенга илм билан хабар берай. Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитганман: ‹Мўминнинг изори болдирларининг ўртасигача бўлади. Унинг билан тўпиқлар орасидаги (миқдор)да унга гуноҳ йўқ. Бундан пастдагиси эса дўзахдадир, бундан пастдагиси дўзахдадир. Қиёмат куни изорини кибр билан судраган кишига Аллоҳ қарамайди››, деди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، نَافِعٍ مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ حِينَ ذُكِرَ الإِزَارُ فَالْمَرْأَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ تُرْخِيهِ شِبْرًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ إِذًا يَنْكَشِفُ عَنْهَا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَذِرَاعًا لاَ تَزِيدُ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏

Nofeʼ — Ibn Umarning ozod qilgan quli — Safiyya bint Abu Ubayddan, u esa Nabiy ﷺ ning zavjalari Umm Salama (roziyallohu anho)dan xabar berishicha, izor zikr qilinganda u: «Yo Rasululloh, ayol-chi (qanday qilsin)?» dedi. U zot: «Bir qarich yerga tushirsin», dedilar. Umm Salama: «Unda oyogʻi ochilib qoladi-ku», dedi. U zot: «Unda bir tirsak tushirsin, bundan oshirmasin», dedilar.Нофеъ — Ибн Умарнинг озод қилган қули — Сафийя бинт Абу Убайддан, у эса Набий ﷺ нинг завжалари Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан хабар беришича, изор зикр қилинганда у: «Ё Расулуллоҳ, аёл-чи (қандай қилсин)?» деди. У зот: «Бир қарич ерга туширсин», дедилар. Умм Салама: «Унда оёғи очилиб қолади-ку», деди. У зот: «Унда бир тирсак туширсин, бундан оширмасин», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يَمْشِيَنَّ أَحَدُكُمْ فِي نَعْلٍ وَاحِدَةٍ لِيُنْعَلْهُمَا جَمِيعًا أَوْ لِيُحْفِهِمَا جَمِيعًا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz bir toq kavush bilan yurmasin. Yo ikkalasini ham kiysin, yo ikkalasini ham yechib (yalangoyoq) yursin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз бир тоқ кавуш билан юрмасин. Ё иккаласини ҳам кийсин, ё иккаласини ҳам ечиб (ялангоёқ) юрсин», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِذَا انْتَعَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِالْيَمِينِ وَإِذَا نَزَعَ فَلْيَبْدَأْ بِالشِّمَالِ وَلْتَكُنِ الْيُمْنَى أَوَّلَهُمَا تُنْعَلُ وَآخِرَهُمَا تُنْزَعُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz kavush kiysa, oʻng oyogʻidan boshlasin; yechsa, chap oyogʻidan boshlasin. Oʻng oyoq — kiyilishida birinchi, yechilishida oxirgi boʻlsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз кавуш кийса, ўнг оёғидан бошласин; ечса, чап оёғидан бошласин. Ўнг оёқ — кийилишида биринчи, ечилишида охирги бўлсин», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ كَعْبِ الأَحْبَارِ، أَنَّ رَجُلاً، نَزَعَ نَعْلَيْهِ فَقَالَ لِمَ خَلَعْتَ نَعْلَيْكَ لَعَلَّكَ تَأَوَّلْتَ هَذِهِ الآيَةَ ‏{‏فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِي الْمُقَدَّسِ طُوًى‏}‏ قَالَ ثُمَّ قَالَ كَعْبٌ لِلرَّجُلِ أَتَدْرِي مَا كَانَتْ نَعْلاَ مُوسَى قَالَ مَالِكٌ لاَ أَدْرِي مَا أَجَابَهُ الرَّجُلُ فَقَالَ كَعْبٌ كَانَتَا مِنْ جِلْدِ حِمَارٍ مَيِّتٍ ‏.‏

Molik amakisi Abu Suhayl ibn Molik orqali otasidan rivoyat qilishicha, Kaʼb al-Ahbor (rahimahulloh) kavushini yechib qoʻygan bir kishiga: «Nega kavushingni yechding? Ehtimol sen ushbu oyatni — {Kavushingni yech! Sen muqaddas Tuva vodiysidasan} (Toho, 12) — deb taʼvil qilgandirsan?» dedi. Soʻng Kaʼb u kishiga: «Musoning kavushi nimadan boʻlganini bilasanmi?» dedi. Molik (Abu Suhaylning otasi): «U kishi nima deb javob berganini bilmayman», dedi. Kaʼb: «U ikkovi oʻlgan eshakning terisidan boʻlgan», dedi.Молик амакиси Абу Суҳайл ибн Молик орқали отасидан ривоят қилишича, Каъб ал-Аҳбор (раҳимаҳуллоҳ) кавушини ечиб қўйган бир кишига: «Нега кавушингни ечдинг? Эҳтимол сен ушбу оятни — {Кавушингни еч! Сен муқаддас Тува водийсидасан} (Тоҳо, 12) — деб таъвил қилгандирсан?» деди. Сўнг Каъб у кишига: «Мусонинг кавуши нимадан бўлганини биласанми?» деди. Молик (Абу Суҳайлнинг отаси): «У киши нима деб жавоб берганини билмайман», деди. Каъб: «У иккови ўлган эшакнинг терисидан бўлган», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ لِبْسَتَيْنِ وَعَنْ بَيْعَتَيْنِ عَنِ الْمُلاَمَسَةِ وَعَنِ الْمُنَابَذَةِ وَعَنْ أَنْ يَحْتَبِيَ الرَّجُلُ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ لَيْسَ عَلَى فَرْجِهِ مِنْهُ شَىْءٌ وَعَنْ أَنْ يَشْتَمِلَ الرَّجُلُ بِالثَّوْبِ الْوَاحِدِ عَلَى أَحَدِ شِقَّيْهِ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Rasululloh ﷺ ikki xil savdodan va ikki xil kiyinishdan qaytardilar: mulomasa — kishi qoʻli tekkan narsani ixtiyorsiz sotib olishga majbur boʻladigan savdo, hamda munobaza — ikki kishi bir-birining kiyimini koʻrmay turib, kiyimlarini bir-biriga uloqtiradigan savdo; yana kishining bir kiyimga oʻralib, avrati ustida undan hech narsa boʻlmagan holda tizzalarini qorniga tortib oʻtirishidan, va kishining bir kiyimni yolgʻiz bir yelkasiga tashlab oʻranishidan qaytardilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ икки хил савдодан ва икки хил кийинишдан қайтардилар: муломаса — киши қўли теккан нарсани ихтиёрсиз сотиб олишга мажбур бўладиган савдо, ҳамда мунобаза — икки киши бир-бирининг кийимини кўрмай туриб, кийимларини бир-бирига улоқтирадиган савдо; яна кишининг бир кийимга ўралиб, аврати устида ундан ҳеч нарса бўлмаган ҳолда тиззаларини қорнига тортиб ўтиришидан, ва кишининг бир кийимни ёлғиз бир елкасига ташлаб ўранишидан қайтардилар».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رَأَى حُلَّةً سِيَرَاءَ تُبَاعُ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذِهِ الْحُلَّةَ فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا حُلَلٌ فَأَعْطَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ مِنْهَا حُلَّةً فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدٍ مَا قُلْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا ‏"‏ ‏.‏ فَكَسَاهَا عُمَرُ أَخًا لَهُ مُشْرِكًا بِمَكَّةَ ‏.‏

Nofeʼ Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) masjid eshigi oldida sotilayotgan siyaro (ipak) hulla (bezakli toʻn)ni koʻrib: «Yo Rasululloh, shu hullani sotib olib, juma kuni va sizga elchilar kelganda kiysangiz edi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Buni faqat oxiratda nasibasi yoʻq kishi kiyadi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ ga oʻsha matodan hullalar kelib, u zot Umar ibn al-Xattobga ulardan bir hulla berdilar. Umar: «Yo Rasululloh, Utorid hullasi haqida oʻsha gapni aytgan boʻla turib, buni menga kiygizyapsizmi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Men buni senga kiyishing uchun bermadim», dedilar. Shunda Umar uni Makkadagi mushrik bir birodariga kiygizdi.Нофеъ Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилишича, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) масжид эшиги олдида сотилаётган сияро (ипак) ҳулла (безакли тўн)ни кўриб: «Ё Расулуллоҳ, шу ҳуллани сотиб олиб, жума куни ва сизга элчилар келганда кийсангиз эди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни фақат охиратда насибаси йўқ киши кияди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ га ўша матодан ҳуллалар келиб, у зот Умар ибн ал-Хаттобга улардан бир ҳулла бердилар. Умар: «Ё Расулуллоҳ, Уторид ҳулласи ҳақида ўша гапни айтган бўла туриб, буни менга кийгизяпсизми?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мен буни сенга кийишинг учун бермадим», дедилар. Шунда Умар уни Маккадаги мушрик бир биродарига кийгизди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ وَقَدْ رَقَعَ بَيْنَ كَتِفَيْهِ بِرُقَعٍ ثَلاَثٍ لَبَّدَ بَعْضَهَا فَوْقَ بَعْضٍ ‏.‏

Ishoq ibn Abdulloh ibn Abu Talha (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Men Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ni koʻrdim — u oʻshanda Madinaning amiri edi, yelkalari orasiga bir-birining ustiga qavilgan uchta yamoq solingan edi».Ишоқ ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳа (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Мен Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)ни кўрдим — у ўшанда Мадинанинг амири эди, елкалари орасига бир-бирининг устига қавилган учта ямоқ солинган эди».