Bilol ibn al-Horis al-Muzaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Albatta, kishi Allohning roziligiga sabab boʻladigan bir soʻzni aytadi — u bu soʻz shunchalik (yuqori) darajaga yetishini gumon ham qilmaydi — Alloh esa unga bu (soʻz) sababli Oʻziga yoʻliqadigan kunga qadar Oʻz roziligini yozib qoʻyadi. Va albatta, kishi Allohning gʻazabiga sabab boʻladigan bir soʻzni aytadi — u bu soʻz shunchalik (yomon) darajaga yetishini gumon ham qilmaydi — Alloh esa unga bu sababli Oʻziga yoʻliqadigan kunga qadar Oʻz gʻazabini yozib qoʻyadi», dedilar.Билол ибн ал-Ҳорис ал-Музаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, киши Аллоҳнинг розилигига сабаб бўладиган бир сўзни айтади — у бу сўз шунчалик (юқори) даражага етишини гумон ҳам қилмайди — Аллоҳ эса унга бу (сўз) сабабли Ўзига йўлиқадиган кунга қадар Ўз розилигини ёзиб қўяди. Ва албатта, киши Аллоҳнинг ғазабига сабаб бўладиган бир сўзни айтади — у бу сўз шунчалик (ёмон) даражага етишини гумон ҳам қилмайди — Аллоҳ эса унга бу сабабли Ўзига йўлиқадиган кунга қадар Ўз ғазабини ёзиб қўяди», дедилар.