Bilol ibn Horis al-Muzaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, kishi Alloh taoloning roziligiga (sabab boʻladigan) bir soʻzni aytadi, uning qay darajaga yetishini oʻylamaydi ham; Alloh unga bu soʻz sababli Oʻzining roziligini u zotga yoʻliqadigan kungacha yozib qoʻyadi. Va albatta, kishi Allohning gʻazabiga (sabab boʻladigan) bir soʻzni aytadi, uning qay darajaga yetishini oʻylamaydi ham; Alloh unga bu soʻz sababli Oʻzining gʻazabini u zotga yoʻliqadigan kungacha yozib qoʻyadi», dedilar.Билол ибн Ҳорис ал-Музаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, киши Аллоҳ таолонинг розилигига (сабаб бўладиган) бир сўзни айтади, унинг қай даражага етишини ўйламайди ҳам; Аллоҳ унга бу сўз сабабли Ўзининг розилигини у зотга йўлиқадиган кунгача ёзиб қўяди. Ва албатта, киши Аллоҳнинг ғазабига (сабаб бўладиган) бир сўзни айтади, унинг қай даражага етишини ўйламайди ҳам; Аллоҳ унга бу сўз сабабли Ўзининг ғазабини у зотга йўлиқадиган кунгача ёзиб қўяди», дедилар.