Molikka yetib kelishicha, Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) roʻza tutgan holida bir miskin (kambagʻal) undan (biror narsa) soʻradi, uning uyida esa faqat bitta non bor edi. U oʻzining bir choʻrisiga: «Buni unga ber», dedi. (Choʻri): «Sizda iftor qiladigan narsa qolmaydi-ku», dedi. U: «Uni unga ber», dedi. (Choʻri) dedi: «Men shunday qildim. Kechqurun boʻlganda, bizga odatda (hech narsa) hadya qilmaydigan bir uy ahli — yoki bir kishi — bir qoʻy va uning (goʻshtiga) qoʻshib (narsa) hadya qildi. Shunda Oisha, umm al-moʻminin meni chaqirib: ‹Mana shundan ye, bu sening noningdan yaxshiroqdir›, dedi».Моликка етиб келишича, Набий ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) рўза тутган ҳолида бир мискин (камбағал) ундан (бирор нарса) сўради, унинг уйида эса фақат битта нон бор эди. У ўзининг бир чўрисига: «Буни унга бер», деди. (Чўри): «Сизда ифтор қиладиган нарса қолмайди-ку», деди. У: «Уни унга бер», деди. (Чўри) деди: «Мен шундай қилдим. Кечқурун бўлганда, бизга одатда (ҳеч нарса) ҳадя қилмайдиган бир уй аҳли — ёки бир киши — бир қўй ва унинг (гўштига) қўшиб (нарса) ҳадя қилди. Шунда Оиша, умм ал-мўминин мени чақириб: ‹Мана шундан е, бу сенинг нонингдан яхшироқдир›, деди».