Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan baʼzi kishilar Rasululloh ﷺ dan (biror narsa) soʻradilar, u zot ularga berdilar. Soʻng yana soʻradilar, u zot yana berdilar — toki oldilaridagi (bor) narsa tugab qoldi. Soʻng u zot: «Menda boʻlgan har qanday yaxshilik (mol)ni sizlardan (asrab) yigʻib qoʻymayman. Kim iffatli boʻlishga (haromdan tiyilishga) intilsa, Alloh uni iffatli qiladi; kim (odamlardan) beniyoz boʻlishga intilsa, Alloh uni boy qiladi; kim sabrli boʻlishga urinsa, Alloh unga sabr beradi. Hech kimga sabrdan koʻra yaxshiroq va kengroq ato berilmagan», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, ансорлардан баъзи кишилар Расулуллоҳ ﷺ дан (бирор нарса) сўрадилар, у зот уларга бердилар. Сўнг яна сўрадилар, у зот яна бердилар — токи олдиларидаги (бор) нарса тугаб қолди. Сўнг у зот: «Менда бўлган ҳар қандай яхшилик (мол)ни сизлардан (асраб) йиғиб қўймайман. Ким иффатли бўлишга (ҳаромдан тийилишга) интилса, Аллоҳ уни иффатли қилади; ким (одамлардан) бениёз бўлишга интилса, Аллоҳ уни бой қилади; ким сабрли бўлишга уринса, Аллоҳ унга сабр беради. Ҳеч кимга сабрдан кўра яхшироқ ва кенгроқ ато берилмаган», дедилар.