أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَوَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ بِالصَّعِيدِ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا " . وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الأَرْضِ ضَرْبَةً فَمَسَحَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَضَهُمَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى كَفَّيْهِ وَوَجْهِهِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَوَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ .
Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni bir hojat uchun yubordilar, men junub boʻlib qoldim, ammo suv topmadim, shunda tuproqqa agʻanadim, soʻng Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot: «Senga mana shunday deyishing kifoya qilardi», dedilar va ikki qoʻllarini yerga bir marta urib, kaftlarini masli qildilar, keyin ularni qoqdilar, soʻng chap qoʻllarini oʻng qoʻllariga, oʻng qoʻllarini chap qoʻllariga urib, kaftlari va yuzlarini masli qildilar.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожат учун юбордилар, мен жунуб бўлиб қолдим, аммо сув топмадим, шунда тупроққа ағанадим, сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот: «Сенга мана шундай дейишинг кифоя қиларди», дедилар ва икки қўлларини ерга бир марта уриб, кафтларини масли қилдилар, кейин уларни қоқдилар, сўнг чап қўлларини ўнг қўлларига, ўнг қўлларини чап қўлларига уриб, кафтлари ва юзларини масли қилдилар.