أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَنَاسًا يَطْلُبُونَ قِلاَدَةً كَانَتْ لِعَائِشَةَ نَسِيَتْهَا فِي مَنْزِلٍ نَزَلَتْهُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ وَلَيْسُوا عَلَى وُضُوءٍ وَلَمْ يَجِدُوا مَاءً فَصَلُّوا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ آيَةَ التَّيَمُّمِ قَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ جَزَاكِ اللَّهُ خَيْرًا فَوَاللَّهِ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ تَكْرَهِينَهُ إِلاَّ جَعَلَ اللَّهُ لَكِ وَلِلْمُسْلِمِينَ فِيهِ خَيْرًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Usayd ibn Huzayr va yana bir necha kishini Oishaning tushgan manzilida unutib qoldirgan marjonini izlab kelishga yubordilar. Namoz vaqti kirdi, ular esa taharatsiz edilar va suv ham topa olmadilar, shu bois taharatsiz namoz oʻqidilar. Buni Rasulullohga ﷺ aytdilar. Shunda Alloh azza va jalla tayammum oyatini nozil qildi. Usayd ibn Huzayr: «Alloh senga yaxshi mukofot bersin, Allohga qasamki, senga oʻzing yoqtirmagan biror ish yuz bermasinki, Alloh unda sen uchun va musulmonlar uchun yaxshilik qilib qoʻygan boʻlmasin», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Усайд ибн Ҳузайр ва яна бир неча кишини Оишанинг тушган манзилида унутиб қолдирган маржонини излаб келишга юбордилар. Намоз вақти кирди, улар эса таҳаратсиз эдилар ва сув ҳам топа олмадилар, шу боис таҳаратсиз намоз ўқидилар. Буни Расулуллоҳга ﷺ айтдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла таяммум оятини нозил қилди. Усайд ибн Ҳузайр: «Аллоҳ сенга яхши мукофот берсин, Аллоҳга қасамки, сенга ўзинг ёқтирмаган бирор иш юз бермасинки, Аллоҳ унда сен учун ва мусулмонлар учун яхшилик қилиб қўйган бўлмасин», деди.