أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ، ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، قَالَ سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ كَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَتَاهُمْ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ قَالَ لِبِلاَلٍ " يَا بِلاَلُ إِذَا حَضَرَ الْعَصْرُ وَلَمْ آتِ فَمُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ " . فَلَمَّا حَضَرَتْ أَذَّنَ بِلاَلٌ ثُمَّ أَقَامَ فَقَالَ لأَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه تَقَدَّمْ . فَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَدَخَلَ فِي الصَّلاَةِ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ يَشُقُّ النَّاسَ حَتَّى قَامَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ وَصَفَّحَ الْقَوْمُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ لَمْ يَلْتَفِتْ فَلَمَّا رَأَى أَبُو بَكْرٍ التَّصْفِيحَ لاَ يُمْسَكُ عَنْهُ الْتَفَتَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهُ امْضِهْ ثُمَّ مَشَى أَبُو بَكْرٍ الْقَهْقَرَى عَلَى عَقِبَيْهِ فَتَأَخَّرَ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَقَدَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ " يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ إِذْ أَوْمَأْتُ إِلَيْكَ أَنْ لاَ تَكُونَ مَضَيْتَ " . فَقَالَ لَمْ يَكُنْ لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَ لِلنَّاسِ " إِذَا نَابَكُمْ شَىْءٌ فَلْيُسَبِّحِ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحِ النِّسَاءُ " .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Amr ibn Avf oʻrtasida janjal boʻldi. Bu Paygʻambar ﷺga yetib bordi. U zot peshin namozini oʻqib, ularning oralarini isloh qilish uchun ularning oldiga bordilar. Soʻng Bilolga: «Ey Bilol, agar asr vaqti kirsa-yu, men kelmasam, Abu Bakrga aytgin, u odamlarga namoz oʻqib bersin», dedilar. Vaqt kirganda, Bilol azon aytdi, soʻng iqoma aytdi va Abu Bakr (roziyallohu anhu)ga: «Oldinga oʻting», dedi. Abu Bakr oldinga oʻtib, namozni boshladi. Soʻng Rasululloh ﷺ kelib, odamlarni yorib oʻtib, Abu Bakrning orqasida turdilar. Odamlar chapak chalishdi. Abu Bakr namozga kirsa, oʻgirilib qaramas edi. Chapak toʻxtamaganini koʻrgach, u oʻgirilib qaradi. Rasululloh ﷺ unga qoʻllari bilan ishora qildilar. U esa Rasululloh ﷺ oʻziga «Davom et» deganlariga Alloh azza va jallaga hamd aytdi. Soʻng Abu Bakr tovonlari bilan orqaga tisarilib chekindi. Rasululloh ﷺ buni koʻrib, oldinga oʻtdilar va odamlarga namoz oʻqib berdilar. Namozni tugatgach: «Ey Abu Bakr, men senga ishora qilganimda, davom etishingga nima toʻsqinlik qildi?» dedilar. U: «Abu Quhofaning oʻgʻliga Rasululloh ﷺga imomlik qilish yarashmasdi», dedi. Odamlarga esa: «Sizlarga biror narsa yuz bersa, erkaklar tasbeh aytsin, ayollar chapak chalsin», dedilar.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Амр ибн Авф ўртасида жанжал бўлди. Бу Пайғамбар ﷺга етиб борди. У зот пешин намозини ўқиб, уларнинг ораларини ислоҳ қилиш учун уларнинг олдига бордилар. Сўнг Билолга: «Эй Билол, агар аср вақти кирса-ю, мен келмасам, Абу Бакрга айтгин, у одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Вақт кирганда, Билол азон айтди, сўнг иқома айтди ва Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)га: «Олдинга ўтинг», деди. Абу Бакр олдинга ўтиб, намозни бошлади. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ келиб, одамларни ёриб ўтиб, Абу Бакрнинг орқасида турдилар. Одамлар чапак чалишди. Абу Бакр намозга кирса, ўгирилиб қарамас эди. Чапак тўхтамаганини кўргач, у ўгирилиб қаради. Расулуллоҳ ﷺ унга қўллари билан ишора қилдилар. У эса Расулуллоҳ ﷺ ўзига «Давом эт» деганларига Аллоҳ азза ва жаллага ҳамд айтди. Сўнг Абу Бакр товонлари билан орқага тисарилиб чекинди. Расулуллоҳ ﷺ буни кўриб, олдинга ўтдилар ва одамларга намоз ўқиб бердилар. Намозни тугатгач: «Эй Абу Бакр, мен сенга ишора қилганимда, давом этишингга нима тўсқинлик қилди?» дедилар. У: «Абу Қуҳофанинг ўғлига Расулуллоҳ ﷺга имомлик қилиш ярашмасди», деди. Одамларга эса: «Сизларга бирор нарса юз берса, эркаклар тасбеҳ айтсин, аёллар чапак чалсин», дедилар.