حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ - رضى الله عنه - فَقَالَ أَتُصَلِّي بِالنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ . فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فِي الصَّلاَةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي الصَّلاَةِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ التَّصْفِيقَ الْتَفَتَ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ مِنَ التَّصْفِيحِ مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا فِي الْفَرِيضَةِ .
Qaʼnabiy bizga Molikdan, u Abu Hozim ibn Dinordan, u Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi: Rasululloh ﷺ Banu Amr ibn Avf qabilasiga, ularning orasini isloh qilish uchun bordilar. Shu asnoda namoz vaqti boʻldi. Muazzin Abu Bakr (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib: «Odamlarga namoz oʻqib berasizmi? Men iqomat aytaymi?» dedi. U: «Ha», dedi. Shunday qilib, Abu Bakr namoz oʻqitdi. Odamlar namozda turganlarida, Rasululloh ﷺ qaytib keldilar va saflarni yorib oʻtib, birinchi safda turdilar. Odamlar qarsak chaldilar, ammo Abu Bakr namozda oʻgirilib qaramas edi. Odamlar qarsakni koʻpaytirgach, u oʻgirilib qaradi-da, Rasululloh ﷺni koʻrdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Joyingda turaver», deb ishora qildilar. Abu Bakr qoʻllarini koʻtarib, Rasululloh ﷺ unga shu haqda buyurgan amrlari uchun Allohga hamd aytdi. Soʻng Abu Bakr orqaga chekinib, safda toʻgʻri turdi va Rasululloh ﷺ oldinga oʻtib, namoz oʻqitdilar. Namozdan boʻshagach, u zot: «Ey Abu Bakr! Men senga buyurgan edim-ku, (joyingda) turishingdan seni nima toʻsdi?» dedilar. Abu Bakr: «Abu Quhofaning oʻgʻliga Rasululloh ﷺning huzurlarida namoz oʻqitish loyiq emas edi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sizlarni qarsakni koʻpaytirayotganingizni koʻrdim, bu nimasi? Kimga namozida biror narsa yuz bersa, tasbeh aytsin (subhanalloh desin), chunki u tasbeh aytsa, unga eʼtibor qilinadi. Qarsak chalish faqat ayollar uchundir», dedilar. Abu Dovud dedi: Bu farz namozdadir.Қаънабий бизга Моликдан, у Абу Ҳозим ибн Динордан, у Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди: Расулуллоҳ ﷺ Бану Амр ибн Авф қабиласига, уларнинг орасини ислоҳ қилиш учун бордилар. Шу аснода намоз вақти бўлди. Муаззин Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб: «Одамларга намоз ўқиб берасизми? Мен иқомат айтайми?» деди. У: «Ҳа», деди. Шундай қилиб, Абу Бакр намоз ўқитди. Одамлар намозда турганларида, Расулуллоҳ ﷺ қайтиб келдилар ва сафларни ёриб ўтиб, биринчи сафда турдилар. Одамлар қарсак чалдилар, аммо Абу Бакр намозда ўгирилиб қарамас эди. Одамлар қарсакни кўпайтиргач, у ўгирилиб қаради-да, Расулуллоҳ ﷺни кўрди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Жойингда туравер», деб ишора қилдилар. Абу Бакр қўлларини кўтариб, Расулуллоҳ ﷺ унга шу ҳақда буюрган амрлари учун Аллоҳга ҳамд айтди. Сўнг Абу Бакр орқага чекиниб, сафда тўғри турди ва Расулуллоҳ ﷺ олдинга ўтиб, намоз ўқитдилар. Намоздан бўшагач, у зот: «Эй Абу Бакр! Мен сенга буюрган эдим-ку, (жойингда) туришингдан сени нима тўсди?» дедилар. Абу Бакр: «Абу Қуҳофанинг ўғлига Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида намоз ўқитиш лойиқ эмас эди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларни қарсакни кўпайтираётганингизни кўрдим, бу нимаси? Кимга намозида бирор нарса юз берса, тасбеҳ айтсин (субҳаналлоҳ десин), чунки у тасбеҳ айтса, унга эътибор қилинади. Қарсак чалиш фақат аёллар учундир», дедилар. Абу Довуд деди: Бу фарз намоздадир.