حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، سَلَمَةَ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالَ أَتُصَلِّي لِلنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ . فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فِي الصَّلاَةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ مِنَ التَّصْفِيقِ الْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ " يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ مِنَ التَّصْفِيحِ مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ " .
Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Banu Amr ibn Avf (qabilasi)ga ular oʻrtasini isloh qilish uchun bordilar. Namoz vaqti keldi, muazzin Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib: «Odamlarga namoz oʻqib berasizmi, men iqomat aytaymi?» dedi. U: «Ha», dedi va Abu Bakr namoz oʻqidi. Odamlar namozda ekan, Rasululloh ﷺ keldilar va (oldinga) oʻtib, safda toʻxtadilar. Odamlar qarsak chalishdi, Abu Bakr esa namozida oʻgirilmasdi. Odamlar qarsakni koʻpaytirgach, Abu Bakr oʻgirilib, Rasululloh ﷺni koʻrdi. Rasululloh ﷺ unga joyida qolishni ishora qildilar. Abu Bakr qoʻllarini koʻtarib, Rasululloh ﷺ unga buni buyurganlariga Allohga hamd aytdi. Soʻng u orqaga chekindi, toki safga tekislandi. Rasululloh ﷺ oldinga oʻtib, namoz oʻqidilar. Namozdan soʻng: «Ey Abu Bakr, senga buyurganimda, joyingda qolishdan seni nima toʻsdi?» dedilar. Abu Bakr: «Ibn Abu Quhofaga Rasululloh ﷺ ning oldida namoz oʻqish yarashmaydi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Nega sizlarni koʻp qarsak chalayotganingizni koʻrdim? Kimga namozida biror narsa yuz bersa, ‹Subhanalloh› desin. Zero, u ‹Subhanalloh› desa, unga eʼtibor qilinadi. Qarsak esa faqat ayollar uchundir», dedilar.Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Бану Амр ибн Авф (қабиласи)га улар ўртасини ислоҳ қилиш учун бордилар. Намоз вақти келди, муаззин Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб: «Одамларга намоз ўқиб берасизми, мен иқомат айтайми?» деди. У: «Ҳа», деди ва Абу Бакр намоз ўқиди. Одамлар намозда экан, Расулуллоҳ ﷺ келдилар ва (олдинга) ўтиб, сафда тўхтадилар. Одамлар қарсак чалишди, Абу Бакр эса намозида ўгирилмасди. Одамлар қарсакни кўпайтиргач, Абу Бакр ўгирилиб, Расулуллоҳ ﷺни кўрди. Расулуллоҳ ﷺ унга жойида қолишни ишора қилдилар. Абу Бакр қўлларини кўтариб, Расулуллоҳ ﷺ унга буни буюрганларига Аллоҳга ҳамд айтди. Сўнг у орқага чекинди, токи сафга текисланди. Расулуллоҳ ﷺ олдинга ўтиб, намоз ўқидилар. Намоздан сўнг: «Эй Абу Бакр, сенга буюрганимда, жойингда қолишдан сени нима тўсди?» дедилар. Абу Бакр: «Ибн Абу Қуҳофага Расулуллоҳ ﷺ нинг олдида намоз ўқиш ярашмайди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Нега сизларни кўп қарсак чалаётганингизни кўрдим? Кимга намозида бирор нарса юз берса, ‹Субҳаналлоҳ› десин. Зеро, у ‹Субҳаналлоҳ› деса, унга эътибор қилинади. Қарсак эса фақат аёллар учундир», дедилар.