Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bani Amr ibn Avf ahli orasidagi nizo haqidagi xabar Rasululloh ﷺ ga yetdi va u zot baʼzi sahobalari bilan — ular orasida yarashtirish uchun — ularning oldiga bordilar. Rasululloh ﷺ oʻsha yerda ushlanib qoldilar va namoz vaqti kirdi. Bilol Abu Bakrning oldiga borib, unga: «Rasululloh ﷺ (oʻsha yerda) ushlanib qoldilar va namoz vaqti kirdi. Odamlarga namozga imomlik qilasizmi?» — dedi. Abu Bakr: «Ha, xohlasang», — dedi. Bilol iqomat aytdi va Abu Bakr oldinga oʻtib, odamlar uchun takbir aytdi. Shu orada Rasululloh ﷺ (namoz oʻqiyotgan odamlarning) saflarini yorib oʻtib, (birinchi) safda turdilar va odamlar qarsak chalish boshladi. Abu Bakr namozida yon tomonga qaramas edi, lekin odamlar koʻp qarsak chalgach, u orqaga qaradi va Rasululloh ﷺ ni (koʻrdi). Rasululloh ﷺ unga namozni davom ettirishni imo qildilar. Abu Bakr qoʻllarini koʻtarib, Allohga hamd aytdi, soʻng — (birinchi) safga yetguncha — orqaga chekindi. Rasululloh ﷺ oldinga oʻtib, odamlarga namozga imomlik qildilar. U zot namozni tugatgach, odamlarga yuzlanib: «Ey odamlar, namozda sizlarga biror gʻayriodatiy (narsa) yuz bersa, nega qarsak chalish boshladingiz? Qarsak chalish — faqat ayollar uchun(dir). Bas, sizlardan kim namozda biror (narsa)ga duch kelsa, ‹Subhanalloh›, — desin; chunki uning ‹Subhanalloh› deganini eshitib, orqaga oʻgirilmaydigan (kishi) yoʻq. Ey Abu Bakr, men senga imo qilganimda, seni odamlarga namozga imomlik qilishdan nima toʻsdi?» — dedilar. Abu Bakr: «Ibn Abu Quhofa Rasululloh ﷺ ning huzurida namozga imomlik qilishga qanday jurʼat etsin?» — deb javob berdi.Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бани Амр ибн Авф аҳли орасидаги низо ҳақидаги хабар Расулуллоҳ ﷺ га етди ва у зот баъзи саҳобалари билан — улар орасида яраштириш учун — уларнинг олдига бордилар. Расулуллоҳ ﷺ ўша ерда ушланиб қолдилар ва намоз вақти кирди. Билол Абу Бакрнинг олдига бориб, унга: «Расулуллоҳ ﷺ (ўша ерда) ушланиб қолдилар ва намоз вақти кирди. Одамларга намозга имомлик қиласизми?» — деди. Абу Бакр: «Ҳа, хоҳласанг», — деди. Билол иқомат айтди ва Абу Бакр олдинга ўтиб, одамлар учун такбир айтди. Шу орада Расулуллоҳ ﷺ (намоз ўқиётган одамларнинг) сафларини ёриб ўтиб, (биринчи) сафда турдилар ва одамлар қарсак чалиш бошлади. Абу Бакр намозида ён томонга қарамас эди, лекин одамлар кўп қарсак чалгач, у орқага қаради ва Расулуллоҳ ﷺ ни (кўрди). Расулуллоҳ ﷺ унга намозни давом эттиришни имо қилдилар. Абу Бакр қўлларини кўтариб, Аллоҳга ҳамд айтди, сўнг — (биринчи) сафга етгунча — орқага чекинди. Расулуллоҳ ﷺ олдинга ўтиб, одамларга намозга имомлик қилдилар. У зот намозни тугатгач, одамларга юзланиб: «Эй одамлар, намозда сизларга бирор ғайриодатий (нарса) юз берса, нега қарсак чалиш бошладингиз? Қарсак чалиш — фақат аёллар учун(дир). Бас, сизлардан ким намозда бирор (нарса)га дуч келса, ‹Субҳаналлоҳ›, — десин; чунки унинг ‹Субҳаналлоҳ› деганини эшитиб, орқага ўгирилмайдиган (киши) йўқ. Эй Абу Бакр, мен сенга имо қилганимда, сени одамларга намозга имомлик қилишдан нима тўсди?» — дедилар. Абу Бакр: «Ибн Абу Қуҳофа Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурида намозга имомлик қилишга қандай журъат эцин?» — деб жавоб берди.