Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ otga mindilar-da, undan yiqilib, oʻng biqinlari shikastlandi. Bas, u zot namozlardan birini oʻtirgan holda oʻqidilar, biz ham ortlarida oʻtirib namoz oʻqidik. Namozdan chiqqach, u zot: «Imom faqat unga ergashilishi uchun tayinlanadi. Bas, u tik turib namoz oʻqisa, siz ham tik turib oʻqing; u rukuga borsa, siz ham rukuga boring; u ‹samiʼallohu liman hamidah› desa, siz ‹robbana lakal-hamd› deng; u oʻtirib namoz oʻqisa, hammangiz oʻtirib oʻqing», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ отга миндилар-да, ундан йиқилиб, ўнг биқинлари шикастланди. Бас, у зот намозлардан бирини ўтирган ҳолда ўқидилар, биз ҳам ортларида ўтириб намоз ўқидик. Намоздан чиққач, у зот: «Имом фақат унга эргашилиши учун тайинланади. Бас, у тик туриб намоз ўқиса, сиз ҳам тик туриб ўқинг; у рукуга борса, сиз ҳам рукуга боринг; у ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сиз ‹роббана лакал-ҳамд› денг; у ўтириб намоз ўқиса, ҳаммангиз ўтириб ўқинг», дедилар.