أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ، ح وَأَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، - هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ شُعَيْبٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، - وَهُوَ الزُّهْرِيُّ - قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا افْتَتَحَ التَّكْبِيرَ فِي الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ يُكَبِّرُ حَتَّى يَجْعَلَهُمَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا كَبَّرَ لِلرُّكُوعِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَقَالَ " رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " . وَلاَ يَفْعَلُ ذَلِكَ حِينَ يَسْجُدُ وَلاَ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺni koʻrdim, namozda takbir aytib boshlaganlarida, ikki qoʻllarini yelkalari barobariga koʻtargunlaricha koʻtarar edilar. Rukuʼga takbir aytganlarida ham xuddi shunday qilar edilar. Soʻng «Samiʼallohu liman hamidah» deganlarida yana shunday qilar va «Rabbanaa va lakal hamd» der edilar. Ammo sajdaga borganlarida va sajdadan bosh koʻtarganlarida buni qilmas edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺни кўрдим, намозда такбир айтиб бошлаганларида, икки қўлларини елкалари баробарига кўтаргунларича кўтарар эдилар. Рукуъга такбир айтганларида ҳам худди шундай қилар эдилар. Сўнг «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ» деганларида яна шундай қилар ва «Раббанаа ва лакал ҳамд» дер эдилар. Аммо саждага борганларида ва саждадан бош кўтарганларида буни қилмас эдилар.