أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ قَتَادَةَ، ح وَأَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ الأَشْعَرِيَّ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَنَا فَعَلَّمَنَا سُنَّتَنَا وَبَيَّنَ لَنَا صَلاَتَنَا فَقَالَ " إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَالَ { وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ إِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُوا وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ قَوْلِ أَحَدِكُمْ أَنْ يَقُولَ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib, sunnatimizni oʻrgatdilar va namozimizni bayon qilib berdilar. Bas: «Namozga turganingizda saflaringizni toʻgʻrilanglar, soʻng biringiz sizga imom boʻlsin. Imom takbir aytsa, siz ham takbir ayting; u {va lad-dollin} deganda, ‹Omin› deng, Alloh sizga ijobat qiladi. Soʻng u takbir aytib rukuga borsa, siz ham takbir aytib rukuga boringlar, chunki imom sizdan avval rukuga boradi va sizdan avval bosh koʻtaradi», dedilar. Allohning Nabiysi ﷺ: «Ana shu ana shuning oʻrniga oʻtadi. U ‹Samiallohu liman hamidah› deganda, siz ‹Allohumma robbano lakal-hamd› denglar, chunki Alloh azza va jalla Nabiysi ﷺ tili orqali ‹Samiallohu liman hamidah› degan. Soʻng u takbir aytib sajda qilsa, siz ham takbir aytib sajda qilinglar, chunki imom sizdan avval sajda qiladi va sizdan avval bosh koʻtaradi», dedilar. Allohning Nabiysi ﷺ: «Ana shu ana shuning oʻrniga oʻtadi. Qaʼda (oʻtirish) vaqti kelganda, biringizning aytadigan soʻzi ‹At-tahiyyatut-tayyibatus-salavatu lillah, as-salomu alayka ayyuhan-nabiyyu va rahmatullohi va barakotuhu, as-salomu alayno va alo ibodillahis-solihin, ashhadu an la ilaha illalloh va ashhadu anna Muhammadan abduhu va rasuluhu› boʻlsin», dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб, суннатимизни ўргатдилар ва намозимизни баён қилиб бердилар. Бас: «Намозга турганингизда сафларингизни тўғриланглар, сўнг бирингиз сизга имом бўлсин. Имом такбир айтса, сиз ҳам такбир айтинг; у {ва лад-доллин} деганда, ‹Омин› денг, Аллоҳ сизга ижобат қилади. Сўнг у такбир айтиб рукуга борса, сиз ҳам такбир айтиб рукуга боринглар, чунки имом сиздан аввал рукуга боради ва сиздан аввал бош кўтаради», дедилар. Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Ана шу ана шунинг ўрнига ўтади. У ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деганда, сиз ‹Аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› денглар, чунки Аллоҳ азза ва жалла Набийси ﷺ тили орқали ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деган. Сўнг у такбир айтиб сажда қилса, сиз ҳам такбир айтиб сажда қилинглар, чунки имом сиздан аввал сажда қилади ва сиздан аввал бош кўтаради», дедилар. Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Ана шу ана шунинг ўрнига ўтади. Қаъда (ўтириш) вақти келганда, бирингизнинг айтадиган сўзи ‹Ат-таҳийятут-таййибатус-салавату лиллаҳ, ас-салому алайка айюҳан-набийю ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳу, ас-салому алайно ва ало ибодиллаҳис-солиҳин, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу› бўлсин», дедилар.