Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bilan Ramazon roʻzasini tutdik. Nabiy ﷺ oyning yetti kuni qolgunicha bizga qiyom (tarovih) oʻqib bermadilar, soʻng bizga imom boʻlib, kechaning taxminan uchdan biri oʻtgunicha oʻqidilar. Soʻng oltinchi kun boʻldi, bizga oʻqib bermadilar. Beshinchi kun boʻlganda, bizga imom boʻlib, kechaning taxminan yarmi oʻtgunicha oʻqidilar. Biz: ‹Ey Rasululloh, bu kechada bizga koʻproq nafl qildirsangiz edi›, dedik. U zot: ‹Kishi imom bilan u chiqib ketguncha namoz oʻqisa, unga bir kechalik qiyom (savobi) yoziladi›, dedilar. Soʻng toʻrtinchi kun boʻldi, bizga oʻqib bermadilar. Oydan uchdan biri qolganda, qizlari va ayollariga odam yubordilar, odamlarni ham toʻpladilar va bizga imom boʻlib, falohdan quruq qolishdan qoʻrqquncha oʻqidilar», dedi. Soʻng oyning qolgan kunlarida bizga hech narsa oʻqib bermadilar. Dovud: «Faloh nima?», deb soʻradim. U: «Saharlik», dedi.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ билан Рамазон рўзасини тутдик. Набий ﷺ ойнинг етти куни қолгунича бизга қиём (таровиҳ) ўқиб бермадилар, сўнг бизга имом бўлиб, кечанинг тахминан учдан бири ўтгунича ўқидилар. Сўнг олтинчи кун бўлди, бизга ўқиб бермадилар. Бешинчи кун бўлганда, бизга имом бўлиб, кечанинг тахминан ярми ўтгунича ўқидилар. Биз: ‹Эй Расулуллоҳ, бу кечада бизга кўпроқ нафл қилдирсангиз эди›, дедик. У зот: ‹Киши имом билан у чиқиб кетгунча намоз ўқиса, унга бир кечалик қиём (савоби) ёзилади›, дедилар. Сўнг тўртинчи кун бўлди, бизга ўқиб бермадилар. Ойдан учдан бири қолганда, қизлари ва аёлларига одам юбордилар, одамларни ҳам тўпладилар ва бизга имом бўлиб, фалоҳдан қуруқ қолишдан қўрққунча ўқидилар», деди. Сўнг ойнинг қолган кунларида бизга ҳеч нарса ўқиб бермадилар. Довуд: «Фалоҳ нима?», деб сўрадим. У: «Саҳарлик», деди.