أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَكَّارٍ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ النَّوْفَلِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ بِالْمَدِينَةِ ثُمَّ انْصَرَفَ يَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ سَرِيعًا حَتَّى تَعَجَّبَ النَّاسُ لِسُرْعَتِهِ فَتَبِعَهُ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ عَلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ " إِنِّي ذَكَرْتُ وَأَنَا فِي الْعَصْرِ شَيْئًا مِنْ تِبْرٍ كَانَ عِنْدَنَا فَكَرِهْتُ أَنْ يَبِيتَ عِنْدَنَا فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ " .
Uqba ibn al-Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Madinada Nabiy ﷺ bilan asr namozini oʻqidim. Soʻng u zot odamlarning boʻyinlaridan oshib, shu qadar tez chiqib ketdilarki, hatto odamlar u zotning shoshilishlaridan hayron qoldilar. Baʼzi sahobalari u zotning orqalaridan ergashdilar. U zot ayollaridan birining oldiga kirdilar, soʻng chiqib: ‹Men asr namozida ekanimda, oldimizda boʻlgan bir oz oltinni esladim va uning bizda tunab qolishini yoqtirmadim, shuning uchun uni taqsimlab yuborishga buyurdim›, dedilar», dedi.Уқба ибн ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мадинада Набий ﷺ билан аср намозини ўқидим. Сўнг у зот одамларнинг бўйинларидан ошиб, шу қадар тез чиқиб кетдиларки, ҳатто одамлар у зотнинг шошилишларидан ҳайрон қолдилар. Баъзи саҳобалари у зотнинг орқаларидан эргашдилар. У зот аёлларидан бирининг олдига кирдилар, сўнг чиқиб: ‹Мен аср намозида эканимда, олдимизда бўлган бир оз олтинни эсладим ва унинг бизда тунаб қолишини ёқтирмадим, шунинг учун уни тақсимлаб юборишга буюрдим›, дедилар», деди.