أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَمَّارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَيْهِ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ قُلْتُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ { لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا، مِنَ الصَّلاَةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا } فَقَدْ أَمِنَ النَّاسُ . فَقَالَ عُمَرُ رضى الله عنه عَجِبْتُ مِمَّا عَجِبْتَ مِنْهُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " صَدَقَةٌ تَصَدَّقَ اللَّهُ بِهَا عَلَيْكُمْ فَاقْبَلُوا صَدَقَتَهُ " .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattobga: «{Agar kufr keltirganlar sizni fitnaga solishlaridan qoʻrqsangiz, namozni qasr qilib oʻqishingizda gunoh yoʻq} (Niso 101). Endi esa odamlar tinch boʻlib qoldilar-ku», dedim. Shunda Umar (roziyallohu anhu): «Men ham sen taajjublangan narsaga taajjublangan edim, shuning uchun bu haqda Rasululloh ﷺdan soʻradim. U zot: ‹Bu Alloh sizlarga qilgan sadaqa, uning sadaqasini qabul qilinglar›, dedilar», dedi.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттобга: «{Агар куфр келтирганлар сизни фитнага солишларидан қўрқсангиз, намозни қаср қилиб ўқишингизда гуноҳ йўқ} (Нисо 101). Энди эса одамлар тинч бўлиб қолдилар-ку», дедим. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу): «Мен ҳам сен таажжубланган нарсага таажжубланган эдим, шунинг учун бу ҳақда Расулуллоҳ ﷺдан сўрадим. У зот: ‹Бу Аллоҳ сизларга қилган садақа, унинг садақасини қабул қилинглар›, дедилар», деди.