حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَاهُ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ قُلْتُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِنَّمَا قَالَ اللَّهُ : ( أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاَةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ) وَقَدْ أَمِنَ النَّاسُ . فَقَالَ عُمَرُ عَجِبْتُ مِمَّا عَجِبْتَ مِنْهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " صَدَقَةٌ تَصَدَّقَ اللَّهُ بِهَا عَلَيْكُمْ فَاقْبَلُوا صَدَقَتَهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Umar ibn al-Xattobga: «Alloh: {Agar kofir boʻlganlar sizni fitnaga solishidan qoʻrqsangiz, namozni qasr qilib oʻqishingizda gunoh yoʻq} degan-ku, holbuki odamlar (endi) tinchlikka erishdilar», dedim. Shunda Umar: «Men ham sen taajjublangan narsadan taajjublangandim, soʻng buni Rasululloh ﷺga aytsam, u zot: ‹Bu Alloh sizlarga ehson qilgan sadaqadir, bas, Uning sadaqasini qabul qilinglar›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Умар ибн ал-Хаттобга: «Аллоҳ: {Агар кофир бўлганлар сизни фитнага солишидан қўрқсангиз, намозни қаср қилиб ўқишингизда гуноҳ йўқ} деган-ку, ҳолбуки одамлар (энди) тинчликка эришдилар», дедим. Шунда Умар: «Мен ҳам сен таажжубланган нарсадан таажжублангандим, сўнг буни Расулуллоҳ ﷺга айтсам, у зот: ‹Бу Аллоҳ сизларга эҳсон қилган садақадир, бас, Унинг садақасини қабул қилинглар›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.