Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi. Rasululloh ﷺ odamlarga namoz oʻqib berdilar. U zot uzoq qiyomda turdilar, soʻng uzoq rukuʼ qildilar, soʻng yana uzoq qiyomda turdilar, lekin bu birinchi qiyomdan qisqaroq edi, soʻng yana uzoq rukuʼ qildilar, lekin bu birinchi rukuʼdan qisqaroq edi. Soʻng boshlarini koʻtarib sajda qildilar. Keyin ikkinchi rakaatda ham xuddi shunday qildilar. Soʻng namozdan chiqdilar, quyosh esa yorishib boʻlgan edi. Soʻng odamlarga xutba qildilar, Allohga hamd aytib, Uni ulugʻladilar, soʻng: «Albatta, quyosh va oy Allohning oyatlaridan ikki oyatdir. Ular birovning oʻlimi yoki hayoti uchun tutilmaydi. Buni koʻrsangiz, Alloh azza va jallaga duo qilinglar, takbir aytinglar va sadaqa beringlar», dedilar. Soʻng: «Ey Muhammad ummati! Bandasi yoki choʻrisi zino qilishidan Alloh azza va jalladan koʻra koʻproq gʻayrat qiladigan hech kim yoʻqdir. Ey Muhammad ummati! Allohga qasamki, agar men bilgan narsani bilganingizda, oz kular, koʻp yigʻlar edingiz», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди. Расулуллоҳ ﷺ одамларга намоз ўқиб бердилар. У зот узоқ қиёмда турдилар, сўнг узоқ рукуъ қилдилар, сўнг яна узоқ қиёмда турдилар, лекин бу биринчи қиёмдан қисқароқ эди, сўнг яна узоқ рукуъ қилдилар, лекин бу биринчи рукуъдан қисқароқ эди. Сўнг бошларини кўтариб сажда қилдилар. Кейин иккинчи ракаатда ҳам худди шундай қилдилар. Сўнг намоздан чиқдилар, қуёш эса ёришиб бўлган эди. Сўнг одамларга хутба қилдилар, Аллоҳга ҳамд айтиб, Уни улуғладилар, сўнг: «Албатта, қуёш ва ой Аллоҳнинг оятларидан икки оятдир. Улар бировнинг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди. Буни кўрсангиз, Аллоҳ азза ва жаллага дуо қилинглар, такбир айтинглар ва садақа беринглар», дедилар. Сўнг: «Эй Муҳаммад уммати! Бандаси ёки чўриси зино қилишидан Аллоҳ азза ва жалладан кўра кўпроқ ғайрат қиладиган ҳеч ким йўқдир. Эй Муҳаммад уммати! Аллоҳга қасамки, агар мен билган нарсани билганингизда, оз кулар, кўп йиғлар эдингиз», дедилар.