أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ نَاجِيَةَ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، إِنَّ عَمَّكَ الشَّيْخَ الضَّالَّ مَاتَ، فَمَنْ يُوَارِيهِ قَالَ : " اذْهَبْ فَوَارِ أَبَاكَ وَلاَ تُحْدِثَنَّ حَدَثًا حَتَّى تَأْتِيَنِي " . فَوَارَيْتُهُ ثُمَّ جِئْتُ فَأَمَرَنِي فَاغْتَسَلْتُ وَدَعَا لِي، وَذَكَرَ دُعَاءً لَمْ أَحْفَظْهُ .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ ga: ‹Sizning amakingiz, adashgan chol vafot etdi. Uni kim koʻmadi?› dedim. U zot: ‹Bor, otangni koʻmib kel, soʻng huzurimga kelmaguningcha hech narsa qilma›, dedilar. Men uni koʻmdim, soʻng keldim. U zot menga gʻusl qilishimni buyurdilar va men gʻusl qildim. U zot menga duo qildilar, men es-yodda saqlab qololmagan bir duoni aytdilar», dedi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ га: ‹Сизнинг амакингиз, адашган чол вафот этди. Уни ким кўмади?› дедим. У зот: ‹Бор, отангни кўмиб кел, сўнг ҳузуримга келмагунингча ҳеч нарса қилма›, дедилар. Мен уни кўмдим, сўнг келдим. У зот менга ғусл қилишимни буюрдилар ва мен ғусл қилдим. У зот менга дуо қилдилар, мен эс-ёдда сақлаб қололмаган бир дуони айтдилар», деди.