أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنْ لَيْثِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، أَنَّ صَفْوَانَ بْنَ عَمْرٍو، حَدَّثَهُ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَجُلاً قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا بَالُ الْمُؤْمِنِينَ يُفْتَنُونَ فِي قُبُورِهِمْ إِلاَّ الشَّهِيدَ قَالَ " كَفَى بِبَارِقَةِ السُّيُوفِ عَلَى رَأْسِهِ فِتْنَةً " .
Nabiy ﷺ ning sahobalaridan bir kishidan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, nega moʻminlar qabrlarida sinaladilar-u, faqat shahid sinalmaydi?» dedi. U zot: «Boshi ustida qilichlarning yaltirashining oʻzi unga sinov sifatida kifoyadir», dedilar.Набий ﷺ нинг саҳобаларидан бир кишидан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, нега мўминлар қабрларида синаладилар-у, фақат шаҳид синалмайди?» деди. У зот: «Боши устида қиличларнинг ялтирашининг ўзи унга синов сифатида кифоядир», дедилар.