Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Oʻlim farishtasi Muso alayhissalomga yuborildi. U kelganda, Muso uni urib, koʻzini chiqarib yubordi. U Robbisiga qaytib: «Meni oʻlimni istamaydigan bandaga yubording», dedi. Shunda Olloh azza va jalla uning koʻzini oʻziga qaytardi va: «Unga qaytib borib, ayt: qoʻlini bir hoʻkizning beliga qoʻysin, qoʻli qoplagan har bir tuk evaziga unga bir yil beriladi», dedi. Muso: «Ey Robbim, soʻng nima boʻladi?» dedi. Olloh: «Oʻlim», dedi. Muso: «Unday boʻlsa, hozir boʻla qolsin», dedi. Soʻng u Olloh azza va jalladan oʻzini muqaddas yerga bir tosh otimcha yaqinlashtirishini soʻradi. Rasululloh ﷺ: «Agar men oʻsha yerda boʻlganimda, uning qabrini yoʻl chekkasida, qizil tepalik ostida sizlarga koʻrsatgan boʻlardim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ўлим фариштаси Мусо алайҳиссаломга юборилди. У келганда, Мусо уни уриб, кўзини чиқариб юборди. У Роббисига қайтиб: «Мени ўлимни истамайдиган бандага юбординг», деди. Шунда Оллоҳ азза ва жалла унинг кўзини ўзига қайтарди ва: «Унга қайтиб бориб, айт: қўлини бир ҳўкизнинг белига қўйсин, қўли қоплаган ҳар бир тук эвазига унга бир йил берилади», деди. Мусо: «Эй Роббим, сўнг нима бўлади?» деди. Оллоҳ: «Ўлим», деди. Мусо: «Ундай бўлса, ҳозир бўла қолсин», деди. Сўнг у Оллоҳ азза ва жалладан ўзини муқаддас ерга бир тош отимча яқинлаштиришини сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мен ўша ерда бўлганимда, унинг қабрини йўл чеккасида, қизил тепалик остида сизларга кўрсатган бўлардим», дедилар.