Muoviya ibn Qurra (roziyallohu anhu) otasidan rivoyat qilinadi: Ollohning Nabiysi ﷺ oʻtirganlarida, ashoblaridan bir necha kishi u zot bilan oʻtirardi. Ular orasida kichkina oʻgʻli bor bir kishi bor edi. U oʻgʻli otasining orqasidan kelib, uni oldiga oʻtqazardi. Soʻng oʻgʻli vafot etdi. Kishi oʻgʻlini eslagani uchun halqaga kelishdan toʻxtadi va unga gʻamgin boʻldi. Paygʻambar ﷺ uni topmay: «Nega men falonchini koʻrmayapman?» dedilar. Ular: «Ey Rasululloh, siz koʻrgan oʻgʻilchasi vafot etdi», dedilar. Paygʻambar ﷺ uni uchratib, oʻgʻilchasini soʻradilar. U vafot etganini xabar berdi. U zot unga taʼziya bildirib, soʻng: «Ey falonchi, senga qaysi biri sevimliroq: umring boʻyi u bilan bahramand boʻlishmi yoki ertaga jannat eshiklaridan qaysi biriga borsang, uni oʻzingdan oldin borib, sen uchun ochib turganini koʻrishingmi?» dedilar. U: «Ey Ollohning Nabiysi, aksincha, u mendan oldin jannat eshigiga borib, uni men uchun ochib tursa, bu menga sevimliroqdir», dedi. U zot: «Bu senga boʻladi», dedilar.Муовия ибн Қурра (розияллоҳу анҳу) отасидан ривоят қилинади: Оллоҳнинг Набийси ﷺ ўтирганларида, ашобларидан бир неча киши у зот билан ўтирарди. Улар орасида кичкина ўғли бор бир киши бор эди. У ўғли отасининг орқасидан келиб, уни олдига ўтқазарди. Сўнг ўғли вафот этди. Киши ўғлини эслагани учун ҳалқага келишдан тўхтади ва унга ғамгин бўлди. Пайғамбар ﷺ уни топмай: «Нега мен фалончини кўрмаяпман?» дедилар. Улар: «Эй Расулуллоҳ, сиз кўрган ўғилчаси вафот этди», дедилар. Пайғамбар ﷺ уни учратиб, ўғилчасини сўрадилар. У вафот этганини хабар берди. У зот унга таъзия билдириб, сўнг: «Эй фалончи, сенга қайси бири севимлироқ: умринг бўйи у билан баҳраманд бўлишми ёки эртага жаннат эшикларидан қайси бирига борсанг, уни ўзингдан олдин бориб, сен учун очиб турганини кўришингми?» дедилар. У: «Эй Оллоҳнинг Набийси, аксинча, у мендан олдин жаннат эшигига бориб, уни мен учун очиб турса, бу менга севимлироқдир», деди. У зот: «Бу сенга бўлади», дедилар.