أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ رِبْعِيًّا، يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ظَبْيَانَ، رَفَعَهُ إِلَى أَبِي ذَرٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَثَلاَثَةٌ يُبْغِضُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَمَّا الَّذِينَ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَرَجُلٌ أَتَى قَوْمًا فَسَأَلَهُمْ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَمْ يَسْأَلْهُمْ بِقَرَابَةٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُمْ فَمَنَعُوهُ فَتَخَلَّفَهُ رَجُلٌ بِأَعْقَابِهِمْ فَأَعْطَاهُ سِرًّا لاَ يَعْلَمُ بِعَطِيَّتِهِ إِلاَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَالَّذِي أَعْطَاهُ وَقَوْمٌ سَارُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ النَّوْمُ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِمَّا يُعْدَلُ بِهِ نَزَلُوا فَوَضَعُوا رُءُوسَهُمْ فَقَامَ يَتَمَلَّقُنِي وَيَتْلُو آيَاتِي وَرَجُلٌ كَانَ فِي سَرِيَّةٍ فَلَقُوا الْعَدُوَّ فَهُزِمُوا فَأَقْبَلَ بِصَدْرِهِ حَتَّى يُقْتَلَ أَوْ يَفْتَحَ اللَّهُ لَهُ وَالثَّلاَثَةُ الَّذِينَ يُبْغِضُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الشَّيْخُ الزَّانِي وَالْفَقِيرُ الْمُخْتَالُ وَالْغَنِيُّ الظَّلُومُ " .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch toifani Alloh azza va jalla yaxshi koʻradi, uch toifani esa Alloh azza va jalla yomon koʻradi. Alloh azza va jalla yaxshi koʻradigan toifaga kelsak: bir kishi bir qavm oldiga kelib, ular bilan orasidagi qarindoshlik bilan emas, balki Alloh azza va jalla nomi bilan soʻrasa-yu, ular unga bermasalar, soʻng ularning ortida qolgan bir kishi unga yashirin, berganini Alloh azza va jalla va bergan kishidan boshqa hech kim bilmaydigan tarzda bersa. Yana bir qavm tunda yurib, uyqu ularga hamma narsadan koʻra sevimliroq boʻlganda toʻxtab, boshlarini qoʻysalar-da, biri turib Menga yolvorsa va Mening oyatlarimni tilovat qilsa. Yana bir kishi bir sariyada boʻlib, dushman bilan uchrashib magʻlub boʻlishsa, u koʻksini ochib oldinga intilib, oʻldirilguncha yoki Alloh unga fath berguncha jang qilsa. Alloh azza va jalla yomon koʻradigan uch toifa esa: zino qiluvchi keksa, manman fuqaro va zolim boy», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч тоифани Аллоҳ азза ва жалла яхши кўради, уч тоифани эса Аллоҳ азза ва жалла ёмон кўради. Аллоҳ азза ва жалла яхши кўрадиган тоифага келсак: бир киши бир қавм олдига келиб, улар билан орасидаги қариндошлик билан эмас, балки Аллоҳ азза ва жалла номи билан сўраса-ю, улар унга бермасалар, сўнг уларнинг ортида қолган бир киши унга яширин, берганини Аллоҳ азза ва жалла ва берган кишидан бошқа ҳеч ким билмайдиган тарзда берса. Яна бир қавм тунда юриб, уйқу уларга ҳамма нарсадан кўра севимлироқ бўлганда тўхтаб, бошларини қўйсалар-да, бири туриб Менга ёлворса ва Менинг оятларимни тиловат қилса. Яна бир киши бир сарияда бўлиб, душман билан учрашиб мағлуб бўлишса, у кўксини очиб олдинга интилиб, ўлдирилгунча ёки Аллоҳ унга фатҳ бергунча жанг қилса. Аллоҳ азза ва жалла ёмон кўрадиган уч тоифа эса: зино қилувчи кекса, манман фуқаро ва золим бой», дедилар.