أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ، . أَنَّ رَجُلَيْنِ، حَدَّثَاهُ أَنَّهُمَا، أَتَيَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْأَلاَنِهِ مِنَ الصَّدَقَةِ فَقَلَّبَ فِيهِمَا الْبَصَرَ - وَقَالَ مُحَمَّدٌ بَصَرَهُ - فَرَآهُمَا جَلْدَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ شِئْتُمَا وَلاَ حَظَّ فِيهَا لِغَنِيٍّ وَلاَ لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ " .
Ubaydulloh ibn Adiy ibn al-Xiyordan rivoyat qilinadiki, ikki kishi unga soʻzlab berdi: ular Rasululloh ﷺning oldilariga kelib, u zotdan sadaqa soʻrashdi. U zot ularga koʻz tashlab, ikkovini baquvvat koʻrdilar-da: «Agar istasangiz beraman, lekin bunda boy kishiga ham, kasb qilishga qodir baquvvat kishiga ham ulush yoʻq», dedilar.Убайдуллоҳ ибн Адий ибн ал-Хиёрдан ривоят қилинадики, икки киши унга сўзлаб берди: улар Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб, у зотдан садақа сўрашди. У зот уларга кўз ташлаб, икковини бақувват кўрдилар-да: «Агар истасангиз бераман, лекин бунда бой кишига ҳам, касб қилишга қодир бақувват кишига ҳам улуш йўқ», дедилар.