Nofeʼ (rahimahulloh) Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilishicha, u qulning nikohidagi choʻri ozod qilinsa (u haqda): «Choʻri, (eri) unga tegmagan boʻlsa, ixtiyorga egadir», der edi. Molik aytdi: «Agar eri unga tegib boʻlgan boʻlsa-yu, ayol oʻzida ixtiyor borligini bilmaganini daʼvo qilsa, u (ayol) ayblanadi va daʼvo qilgan bilmasligida tasdiqlanmaydi (ishonilmaydi); eri unga tekkanidan soʻng uning ixtiyori qolmaydi».Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ) Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилишича, у қулнинг никоҳидаги чўри озод қилинса (у ҳақда): «Чўри, (эри) унга тегмаган бўлса, ихтиёрга эгадир», дер эди. Молик айтди: «Агар эри унга тегиб бўлган бўлса-ю, аёл ўзида ихтиёр борлигини билмаганини даъво қилса, у (аёл) айбланади ва даъво қилган билмаслигида тасдиқланмайди (ишонилмайди); эри унга текканидан сўнг унинг ихтиёри қолмайди».