وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، وَبَلَغَهُ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَنَّهُمَا كَانَا يَقُولاَنِ إِذَا نَكَحَ الْحُرُّ الأَمَةَ فَمَسَّهَا فَقَدْ أَحْصَنَتْهُ . قَالَ مَالِكٌ وَكُلُّ مَنْ أَدْرَكْتُ كَانَ يَقُولُ ذَلِكَ تُحْصِنُ الأَمَةُ الْحُرَّ إِذَا نَكَحَهَا فَمَسَّهَا فَقَدْ أَحْصَنَتْهُ . قَالَ مَالِكٌ يُحْصِنُ الْعَبْدُ الْحُرَّةَ إِذَا مَسَّهَا بِنِكَاحٍ وَلاَ تُحْصِنُ الْحُرَّةُ الْعَبْدَ إِلاَّ أَنْ يَعْتِقَ وَهُوَ زَوْجُهَا فَيَمَسَّهَا بَعْدَ عِتْقِهِ فَإِنْ فَارَقَهَا قَبْلَ أَنْ يَعْتِقَ فَلَيْسَ بِمُحْصَنٍ حَتَّى يَتَزَوَّجَ بَعْدَ عِتْقِهِ وَيَمَسَّ امْرَأَتَهُ . قَالَ مَالِكٌ وَالأَمَةُ إِذَا كَانَتْ تَحْتَ الْحُرِّ ثُمَّ فَارَقَهَا قَبْلَ أَنْ تَعْتِقَ فَإِنَّهُ لاَ يُحْصِنُهَا نِكَاحُهُ إِيَّاهَا وَهِيَ أَمَةٌ حَتَّى تُنْكَحَ بَعْدَ عِتْقِهَا وَيُصِيبَهَا زَوْجُهَا فَذَلِكَ إِحْصَانُهَا وَالأَمَةُ إِذَا كَانَتْ تَحْتَ الْحُرِّ فَتَعْتِقُ وَهِيَ تَحْتَهُ قَبْلَ أَنْ يُفَارِقَهَا فَإِنَّهُ يُحْصِنُهَا إِذَا عَتَقَتْ وَهِيَ عِنْدَهُ إِذَا هُوَ أَصَابَهَا بَعْدَ أَنْ تَعْتِقَ . وَقَالَ مَالِكٌ وَالْحُرَّةُ النَّصْرَانِيَّةُ وَالْيَهُودِيَّةُ وَالأَمَةُ الْمُسْلِمَةُ يُحْصِنَّ الْحُرَّ الْمُسْلِمَ إِذَا نَكَحَ إِحْدَاهُنَّ فَأَصَابَهَا .
Ibn Shihob az-Zuhriy (rahimahulloh)dan, shuningdek yetib kelishicha al-Qosim ibn Muhammad (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, ular ikkovi: «Hur kishi choʻriga uylanib, unga qoʻshilsa, u (choʻri) uni muhsan qiladi», der edilar. Molik aytdi: «Men yetishgan barcha (ilm ahli) shuni aytardi: choʻri hur kishini muhsan qiladi — u unga uylanib, qoʻshilsa, uni muhsan qilgan boʻladi». Molik aytdi: «Qul hur ayolni — unga nikoh bilan qoʻshilsa — muhsana qiladi. Hur ayol esa qulni muhsan qilmaydi, magar u (qul) ozod boʻlib, ayolning eri boʻlgan holida, ozodligidan soʻng unga qoʻshilsa. Agar ozod boʻlishidan oldin undan ajralsa, u muhsan boʻlmaydi, to ozodligidan keyin uylanib, ayoliga qoʻshilmaguncha. Choʻri esa hur kishining nikohida boʻlib, soʻng u ozod boʻlishidan oldin undan ajralsa, choʻri holida unga uylangani uni muhsana qilmaydi, to ozod boʻlganidan keyin nikohlanib, eri unga qoʻshilmaguncha — mana shu uning ihsonidir. Choʻri hur kishining nikohida boʻlib, undan ajralishidan oldin uning nikohida turib ozod boʻlsa, ozod boʻlganida uning huzurida boʻlgan holida, u ozodligidan soʻng unga qoʻshilsa, u (choʻrini) muhsana qiladi». Molik aytdi: «Nasroniy va yahudiy hur ayol hamda musulmon choʻri — ulardan biriga musulmon hur kishi uylanib, unga qoʻshilsa, uni muhsan qiladilar».Ибн Шиҳоб аз-Зуҳрий (раҳимаҳуллоҳ)дан, шунингдек етиб келишича ал-Қосим ибн Муҳаммад (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, улар иккови: «Ҳур киши чўрига уйланиб, унга қўшилса, у (чўри) уни муҳсан қилади», дер эдилар. Молик айтди: «Мен етишган барча (илм аҳли) шуни айтарди: чўри ҳур кишини муҳсан қилади — у унга уйланиб, қўшилса, уни муҳсан қилган бўлади». Молик айтди: «Қул ҳур аёлни — унга никоҳ билан қўшилса — муҳсана қилади. Ҳур аёл эса қулни муҳсан қилмайди, магар у (қул) озод бўлиб, аёлнинг эри бўлган ҳолида, озодлигидан сўнг унга қўшилса. Агар озод бўлишидан олдин ундан ажралса, у муҳсан бўлмайди, то озодлигидан кейин уйланиб, аёлига қўшилмагунча. Чўри эса ҳур кишининг никоҳида бўлиб, сўнг у озод бўлишидан олдин ундан ажралса, чўри ҳолида унга уйлангани уни муҳсана қилмайди, то озод бўлганидан кейин никоҳланиб, эри унга қўшилмагунча — мана шу унинг иҳсонидир. Чўри ҳур кишининг никоҳида бўлиб, ундан ажралишидан олдин унинг никоҳида туриб озод бўлса, озод бўлганида унинг ҳузурида бўлган ҳолида, у озодлигидан сўнг унга қўшилса, у (чўрини) муҳсана қилади». Молик айтди: «Насроний ва яҳудий ҳур аёл ҳамда мусулмон чўри — улардан бирига мусулмон ҳур киши уйланиб, унга қўшилса, уни муҳсан қиладилар».